Pinksteren

De Geest die inspireert

Eeuwige God,
toen het volk Israël in diepe nood was
hebt Gij U getoond als een nabije God,
groot in liefde en trouw.
Door Jezus leerden wij U kennen
als barmhartige Vader,
wiens liefde zelfs de boeien van de dood
voor eens en voor altijd overwon.
Ook nu nog zijt Gij de liefdeskracht die verbindt,
de Geest die helpt en inspireert,
de stille Aanwezige in onze diepste nood.
Wees ook voor ons ‘Hij-die-met-ons-is’,
een licht in onze duisternis,
een burcht, een toevlucht, een bevrijder.
Door Jezus Christus, onze Heer. Amen.

Gods Geest van Verzoening

Het pinksterverhaal zoals neergeschreven in de ‘Handelingen van de Apostelen’, is zonder meer een spannend verhaal. De apostelen en Maria zitten nietsvermoedend bij elkaar als er plotseling een hevige wind opsteekt en er geraas uit de hemel komt. Het zal je maar gebeuren. Wisten de apostelen direct wat er gaande was? En waren zij in verwarring? Als zoiets je overkomt, kan dat bijna niet anders. En dan doen zij die geweldige ontdekking: opeens spreken zij alle talen en kan iedereen hen verstaan. Geen wonder dat de mensen in Jeruzalem door dit alles ontsteld en verwonderd zijn en zeggen: “Maar dat zijn toch allemaal Galileërs die daar spreken!”

Het zijn Galileërs, gewone mensen die normaal slechts één taal spreken, hun eigen taal. Mensen die door hun eigen mensen verstaan en begrepen worden, maar buiten hun taalgrens niemand verstaan en zich niet verstaanbaar kunnen maken. Zoals ons dat overkomt als wij in het buitenland zijn en met handen en voeten proberen duidelijk te maken wat we willen zeggen. En gebeurt ons dat alleen maar in het buitenland? Ook in ons eigen land, in onze buurt en zelfs binnen onze families verstaan we elkaar soms niet. Zo gewoon is het om elkaar niet te verstaan en te begrijpen dat, als het tegendeel het geval is, mensen ontsteld en verwonderd zijn. Niet alleen de mensen in Jeruzalem toen, maar ook wij vandaag. Maar is het wel zo gewoon om elkaar niet te verstaan of niet verstaan te worden? Mogen wij dit wel gewoon vinden? Hoe hard roepen mensen soms om te worden verstaan? En hoe pijnlijk en eenzaam is het om wel gehoord, maar niet verstaan te worden?

De boodschap die Jezus ons vandaag meegeeft, luidt: als jullie elkaar vergeven, als jullie elkaar in liefde aanvaarden, dan zal je elkaars taal verstaan. Het is een opdracht voor iedere volgeling van Jezus. Helaas wordt deze tekst wel vaak gekoppeld aan het sacrament van de biecht, en dus aan vergeving door de priester. Ik denk dat we daarmee de boodschap van Jezus geweld aandoen. Het gaat er niet om dat anderen het voor ons doen. We moeten zelf aan het werk, want als wij iemand niet vergeven, zitten we zelf vast.

Vaak zegt Jezus tegen zijn leerlingen: “Vrede zij met u!” Vrede betekent in harmonie zijn met jezelf. Als Hij hun zegt dat wanneer zij zonden vergeven, ze ook vergeven zijn, dan is dat een boodschap aan ons allemaal. Zonden vergeven is niet voorbehouden aan enkelen. We zijn allemaal geroepen om zonden te vergeven. Pas als wij in volle oprechtheid aan een ander kunnen zeggen dat we hem of haar het kwaad dat ons is aangedaan niet meer aanrekenen, kan die persoon met zichzelf in het reine komen.

Verzoening is de boodschap. Een boodschap die recht naar ons hart gaat, recht naar het hart van deze tijd, naar het hart van onze maatschappij. Een maatschappij en een tijd waarin onbegrip en chaos de boventoon voeren, waarin geweld heel gewoon geworden is en waarin vooral niet meer naar de ander geluisterd wordt. Tegen die chaos en tegen dat onbegrip en die onwil in, plaatst Jezus zijn boodschap van verzoening. “Vergeef elkaar” zegt Hij, “want alleen zo kunt ge onze wereld leefbaar maken. Meer nog, zo kunt ge van onze wereld een wereld maken zoals God die zich droomt, een oase van liefde, vrede en gerechtigheid”.

Moge zijn Geest van verzoening voor altijd over ons komen.
Louis van den Nieuwenhuyzen, pastoor o.r.

Gods Geest waait zoals Hij wil

Het is windstil…
U bent aanwezig, God,
Maar U bent niet altijd te voelen.

Bij zachte wind…
U geleidt mij met zachte hand.

En als het stormt…
Het is niet altijd gemakkelijk
Uw weg te zien,
Uw weg te gaan.

Een stevig wind in de rug…
         U stuwt mij voort.

Kategorie(n): Geen categorie

Comments are closed.