Palmzondag 2022

Samen met de priester gaat de lector naar voor. Lector draagt  een mand met palm en zet die voor het altaar.(Palmtakje op altaar voor de zegen)

Muziek:  O Christe Domino Jesu
(zodra iedereen op zijn plaats is verstilt de muziek tot achtergrondmuziek)


Inleidende evangelielezing (lectorlezenaar)

(L)
Toen Jezus Jeruzalem naderde,
zond Hij twee van zijn leerlingen met de opdracht:
“Ga naar het dorp daar voor u.
Bij uw binnenkomst zult ge een veulen vinden dat vastgebonden staat
en waarop nog nooit iemand gezeten heeft;
maak het los en brengt het hier.
Mocht iemand u vragen: ‘Waarom maakt ge het los?’
Dan moet ge zeggen: ‘De Heer heeft het nodig.’”
Zij die gestuurd waren, gingen weg
en bevonden het zoals Hij hun gezegd had.
Ze brachten het veulen bij Jezus, wierpen er hun mantels over heen
en hielpen Jezus erop.
Terwijl Hij voorttrok, spreidden ze hun mantels op de weg uit.
Toen Hij de stad naderde, begon heel de menigte,
opgetogen en met luide stem God te prijzen
wegens alle wonderen die zij gezien hadden.

Begroeting

Samen met Jezus, de Christus,
zetten we de laatste stappen richting Pasen.
Een weg die loopt van het ene uiterste naar het andere,
van huldebetoon tot kruis.
Vertrouwen wij ons-gaan-op-die-weg toe aan
+ de Vader, de Zoon en de H. Geest. Amen.

Openingswoord

We vieren vandaag Palmzondag, het begin van de Goede Week.
Zoals Jezus’ vrienden van toen gaan wij met Hem op weg,
omdat we ons aangesproken voelen
door zijn Boodschap van liefdevolle zorg en aandacht voor de medemensen.
Met Jezus en zijn vrienden van toen gaan we vandaag naar Jeruzalem,
vanouds de stad van God, het centrum van de joodse godsdienst,
maar ook een stad van mensen,
mensen met hun zwakheden,
mensen met hun ambities en kortzichtigheden.
Jezus trekt Jeruzalem binnen, toegejuicht door velen,
maar over enkele dagen zal Hij uitgejouwd worden door even zovelen.
De man die het goede wilde voor iedereen, voor vriend en vijand,
wordt tot speelbal van de menselijke wispelturigheid.
We willen vandaag en de komende dagen stilstaan
bij die bewogen week in het Jeruzalem van eenentwintig eeuwen geleden.

(pr neemt tekst + micro mee die op altaar liggen)

Gebed bij de palmwijding


Palmtakken,
takken die altijd groen blijven,
herinneren ons aan een Koning die het leven koos en niet de dood,
die velen leven gaf toen dood hun toekomst was.
Palmtakken,
zij herinneren ons aan de levenswijze van Jezus van Nazareth,
een levenswijze waarin het leven belangrijker was
dan de letters van wet en traditie.
Palmtakken,
zij herinneren ons aan een bijzondere Mens
die één dag koning mocht zijn:
vandaag is het nog ‘hosanna’, morgen ‘weg met Hem’.

Kwispel ligt in de doopvont
God, Gij die leven zijt,
zegen dit groen dat de winter overleeft.
Zegen deze takken,
hoopvolle tekenen van leven op aarde,
kwetsbare houvast in weer en wind.
Zegen deze palmen
en zegen ons die straks deze palmen meenemen naar huis.
Zegen allen die metterdaad
in dit teken van leven en vrede willen geloven.
Zegen hen, waar ook ter wereld,
+ Vader, Zoon en heilige Geest. Amen.

Streepje muziek: Lobe den Herren

Vergevingsmoment

L.
-Omdat we Jezus liever op een afstand houden als we Hem zien aankomen.
Omdat we Hem wel binnenlaten in de stad, maar niet in ons hart.
Omdat Hij voor ons dikwijls een Verre-Andere blijft,
vragen we:
Heer, ontferm U over ons.
Heer, ontferm U over ons.

-Mensen feliciteren
en meedoen in de euforie van de mooie dagen,
is gemakkelijk.
Maar omdat we het zo zelden opbrengen
om ook trouw te blijven in kwade dagen,
omdat we, bij een gegeven woord, een belofte of een engagement,
tekortschoten,
vragen we:
Christus, ontferm U over ons.
Christus, ontferm U over ons.

-Met Jezus Jeruzalem binnengaan… durven we dat?
We zijn bang van het lijden, de spot, de kritiek
als we Jezus volgen.
Omdat we al op de vlucht slaan vóór we in de stad aankomen,
vragen we:
Heer, ontferm U over ons.
Heer, ontferm U over ons.

God, Gij spijkert ons niet vast op onze fouten en tekortkomingen,
maar geeft ons telkens weer de kans om opnieuw te beginnen
opdat ook wij elkaar die nieuwe kansen zouden geven,
vandaag en de rest van ons leven. Amen.

Lijdensverhaal

Pr
            We herdenken vandaag Jezus’ lijdensweg
en leggen dit naast ons eigen leven.

Omdat Jezus van Nazareth een struikelsteen was
voor de kerkelijke autoriteiten van zijn tijd,
omdat Hij een blok was aan hun been,
besloten zij om Hem uit de weg te ruimen.
Zij betaalden Judas, één van de twaalf, dertig zilverlingen voor het verraad.
…..
 L
De relatie tussen Jezus en Judas was toch prima, zou je zo denken.
Drie jaar lang
leefden ze samen
en dienden ogenschijnlijk dezelfde zaak.
Wat kan zo’n man dan toch bezield hebben?
Hij behoorde tot de intimi,
was een van de twaalf uitverkorenen,
en dus insider in het doen en laten van de Heer…
Misschien voelde hij zich,
in het vooruitzicht van het nieuwe Koninkrijk dat Jezus zou vestigen,
in de schaduw staan van apostelen als Petrus en Johannes,
en kon zijn machtshonger dat niet slikken.

Wat bezielt een mens die zoiets doet?
‘Verraad’, het leven van een medemens voor geld verkopen.
Kan afgunst en jaloezie zo ver gaan,
zo dodelijk ver?

Pr
Nadat ze Jezus hadden beschuldigd, vroeg Pilatus Hem:
“Zijt Gij de koning der Joden?”
Hij gaf hem ten antwoord: “Gij zegt het.”
Daarop zei Pilatus tot de hogepriesters en het volk:
“Ik kan in deze Man geen enkele schuld ontdekken.”
Maar zij hielden aan en riepen:
“Door zijn prediking in heel het joodse land,
zaait Hij onrust onder het volk.”
Tot driemaal toe vroeg Pilatus aan hen
wat voor kwaad Jezus dan wel gedaan had.
Luid schreeuwend bleven zij echter zijn kruisiging eisen.
En hun geschreeuw gaf de doorslag.


L
Je had het kunnen weten, Jezus,
zolang Je maar in Galilea bleef,
dat achtergebleven gebied van herders en vissers,
zolang Jij de leiders van het volk
en de bezetter van het land maar niet te na kwam,
zolang mocht Je zieken opbeuren,
met uitgestotenen aan tafel gaan,
armen zelfs bevrijding aankondigen.
Maar toen Je in de stad verscheen en massaal werd onthaald,
toen Je, heilig verontwaardigd,
handelaars en wisselaars de tempel uitjoeg
en de leiders van het volk  voor onderdrukkers en zakkenvullers uitmaakte,
toen was het duidelijk
dat alle macht zich tegen Jou zou keren,
dat aartsvijanden zelfs gingen samenspannen
om Je uit de weg te ruimen.

Pr
Pilatus leverde Jezus over aan hun willekeur.
Jezus zelf droeg zijn kruis naar een plaats die Calvarie heette.

L
Bespuwd en in het gezicht geslagen
als een namaakkoning met doornen gekroond,
als een dorpsgek met purper omhangen,
met het kruis op de schouder strompelend door de drukke straten,
te kijk gezet als een waarschuwing voor ieder die Jou ziet gaan.

Pr.
Jezus valt voor de eerste maal onder het kruis.

L
Op de Olijfberg was Je er al bij neergevallen:
van angst om alles wat stond te gebeuren,
om de beker die moest worden gedronken.
Onderweg met het kruis val Je weer.
Soms vergeet ik wie Je was: een Mens.
Je bent bedroefd geweest en angstig.
Je hebt gebeden dat het niet hoefde.
Niet begrepen door mensen,
een teleurstelling voor je vrienden,
door één van hen verloochend en verraden
en door allen in de steek gelaten.
Nu ben Je onderweg,
alleen gelaten,
omringd door wie Je vrezen en haten.
Je bent alleen,
als een Lam onderweg naar het slachthuis.

Pr
Er waren ook vrouwen
die Hem vanaf Galilea gevolgd waren
en onder hen bevond zich Maria, zijn moeder.

L
En plots, heel dichtbij, was jouw moeder.
Gelukkig staan dikwijls moeders langs de onverstaanbare
en harde wegen van hun kinderen.
Zij volgen vaak met tranen in hun ogen
en met een bang geloof in hun hart,
hun kinderen.
Zij kunnen lang zwijgen,
en nog langer nabij-blijven:
dat is hun kracht.
Ook als hun kinderen wegen gaan
die zij nooit voor hen gedroomd hebben,
dan gaan zij die mee:
hun lijdensweg is dubbel.
Hun geloof en liefde zijn een sterkere kracht
dan de botte kortzichtigheid van een grote menigte.

Pr.
Toen zij Hem wegvoerden,
hielden zij een zekere Simon aan,
een man uit Cyrene,
die van het veld kwam.
Hem vorderden ze op
om Jezus’ kruis te helpen dragen.

L.
Een toevallig iemand kruist je pad.
Hij wordt gedwongen het kruis te helpen dragen.
Van je vrienden,
je eigen leerlingen,
is niemand bereid een hand uit te steken.
Ze zijn er niet: ontgoocheld, gevlucht, op verre afstand, bang.
Het is een vreemde die het kruis helpt dragen.
Hij, Simon, is Je nabij op je laatste gang.
Gedwongen,
onwillig aanvankelijk,
onverschillig.
Híj is je vriend geworden.


Pr.
Veronica, een vrome vrouw,
droogde Jezus aangezicht af.

L.
Een zacht gebaar
in een zee van lijden.
Zij hielp van mens tot mens
en kon zijn aangezicht nooit meer vergeten.
Een hart met handen
is een klein attent gebaar
dat niet het lijden heelt,
maar het toch verzacht.
Een ander mens draagt méé
het beeld van je pijn.

Pr.
Nog tweemaal valt Jezus onderweg.

L.
Je hele leven was Je onderweg,
jouw evangelie is één reisverhaal:
van dorp naar dorp tot aan de grenzen van het land.
Op reis ben Je geboren,
ver van huis met amper onderdak.
Als klein kind moest Je vluchten, verdreven naar Egypte.
Je bent de Jordaan doorgegaan om te worden gedoopt,
de woestijn in
op zoek naar Jezelf,
de berg op
om te bidden tot je Vader.
En vanaf toen,
altijd onderweg
om licht te brengen,
bevrijding te verkondigen,
mensen, verlamd, terug overeind te helpen.
Maar hier in de stad,
waar leven
in macht en wet, in posities en belangen
is versteend,
ben Je vastgelopen,
van straat gehaald.
Nu ga Je de weg waartoe je bent veroordeeld.
De gang van de kruisberg is zwaar:
Je valt… en valt opnieuw…

Pr.
En samen met Jezus kruisigden ze ook twee rovers,
de één rechts, de ander links van Hem.
Het volk stond toe te kijken.
De overheidspersonen lachten Hem uit en zeiden:
“Anderen heeft Hij gered,
laat Hij zichzelf nu eens redden,
als Hij de Messias is, de Uitverkorene.”

L.
De mond gesnoerd,
aan handen en voeten genageld.
Als alles weg is:
macht, prestige, naam, titel, bezit,
dan spreekt uit alle kracht alleen de naakte mens,
de kern van de ziel.

Pr.
Laten wij nu allen rechtstaan.

Het was rond het zesde uur:
er viel duisternis over heel de streek
tot aan het negende uur toe
doordat de zon geen licht meer gaf.
Het voorhangsel van de tempel scheurde middendoor.
Toen riep Jezus met luide stem:
“Vader, in uw handen beveel Ik mijn geest.”
Nadat Hij dit gezegd had,
gaf Hij de geest.

(stilte)

Bij het zien van wat er gebeurd was,
loofde de honderdman God en zei:
“Deze Mens was werkelijk een rechtvaardige.”
Al het volk dat voor het schouwspel samengestroomd was,
keerde terug toen zij aanschouwd hadden wat er gebeurd was
en zij sloegen zich op de borst.
Al zijn bekenden,
ook de vrouwen die Hem vanuit Galilea gevolgd waren,
stonden op een afstand toe te zien.

(mensen terug laten zitten)

Pr.
Na de vastgestelde tijd
nam men Jezus’ lichaam van het kruis
en men wikkelde Hem in doeken.

L
Heer,
levenloos hang Je aan het kruis.
Een soldaat doorboort je hart met een lans.
Dan komt één van je leerlingen,
Jozef van Arimatea.
Zijn liefde is groter dan zijn vrees.
Je moeder ontvangt nu in haar armen
jouw ten dode toe gemartelde lichaam.
Wenend streelt zij Je,
zoals enkel moeders dat kunnen.
Als de graankorrel niet in de aarde valt en sterft
blijft hij alleen,
maar als hij sterft,
brengt hij veel vrucht voort.
De geschiedenis bewijst de waarheid van dit woord.
Altijd opnieuw staan er mensen op,
die jouw ideaal overnemen.
Zoals Jíj
dromen zij van vrede en van rechtvaardigheid voor alle mensen.
Zoals Jíj,
weigeren zij te geloven in de macht en de orde van de sterksten.
Zoals Jíj,
steken ook zíj het licht aan in donkere tijden.

(Pr + L gaan even zitten in stilte – zoals gebruikelijk na de preek)

Geloofsbelijdenis  p. 28
Pr.       Spreken wij nu ons geloof uit in God
die in ons midden is als Vader, Zoon en Geest.

Ik geloof in Hem die wij noemen: Ik zal er zijn voor u.

Hij is de Kern, de Bron van al wat bestaat.
Op Hem wil ik mij richten
en zijn voorbeeld maken
tot de leidraad van mijn leven.

Ik geloof in Jezus.

In Hem heeft onze God een menselijk gelaat gekregen.
In Hem is de Belofte van de Vader werkelijkheid geworden.
Ik geloof dat Hij niet vergeefs heeft geleefd
en niet vergeefs is gestorven,
maar dat Hij elke dag opnieuw verrijst
in mensen die zijn liefde belichamen.

Ik geloof in zijn Geest,

die ook vandaag mensen bezielt,
die hen aanzet om zijn manier van leven
tot de hunne te maken,
om de weg te gaan van breken en delen,
van goedheid en verbondenheid,
van recht en vrede,
altijd weer ten bate van iedereen. Amen.

Omhaling
Pr.       Vandaag houden wij onze tweede vastencollecte. Met onze bijdrage helpen we de lonen betalen van de leerkrachten van het college van William Aragon in El Salvador.
In naam van de kinderen van El Zaite en hun ouders, en in naam van William, onze oprechte dank voor uw bereidwillige steun.
Muziek: Durch seine Wunden

Voorbeden

Pr.
Leggen wij bij het begin van deze tafeldienst
onze gebedsintenties op het altaar van de Heer
om ze samen met uw gaven en dit brood en deze wijn
aan Hem aan te bieden.

L.
-Bidden wij voor mensen overal ter wereld
die moeten lijden voor de goede zaak.
Voor hen die de vrede dienen,
maar daarvoor geweld ondervinden.
Dat zij Jezus blijven volgen
ook als hen op een dag de doornenkroon wordt opgezet,
als ze met leugens worden gegeseld
en met spot en haat worden gekruisigd.
Laten wij bidden…

-Bidden wij voor alle mensen die liefde willen zijn,
maar die geminacht worden om hun zachtmoedigheid.
Voor mensen die rondom zich, in huis, buurt en parochie
de stille dienaars zijn, zonder veel lawaai en woorden.
Mensen die zich niet bij de groten rekenen
maar wel onschatbaar en onmisbaar zijn.
Dat zij niet terugdeinzen als het moeilijk wordt.
Laten wij bidden…

-Bidden wij voor allen die in Jezus willen geloven.
Dat zij niet bang zijn anders te gaan leven
op hun werk, bij hen thuis, bij hun familie en vrienden,
kortom in heel hun doen en laten.
Dat zij telkens opnieuw naar nieuwe mogelijkheden zoeken
om met veel enthousiasme handen en voeten te geven
aan Gods Blijde Boodschap.
Laten wij bidden…

-Sluiten wij ons in gebed aan bij mensen onder ons
die hun vragen en dankbaarheid neerschreven in het intentieboek:
*Heer, zowat heel mijn familie heeft U de rug toegekeerd. Ik bid u, inspireer hen opdat ze naar U zouden terugkeren.
*Lief Vrouwke, al maanden bid ik tot uw Zoon voor onze kinderen. De een is depressief en is opgenomen; de ander moet vechten om haar huwelijk overeind te houden. Er komt geen schot in. Help ze… Ik dreig mijn geloof in de Heer te verliezen.
*Heer, moge mijn bijzondere intentie vervuld worden.
*Een intentie geschreven in een voor ons onbekende taal, vindt ook bij onze God een luisterend oor.
Laten we bidden…

-Bidden we even in stilte voor onze persoonlijke intenties. (even stilte)

-Voor de mensen die ons voorgingen op weg naar het Vaderhuis, bidden wij: dat Gij, God, hen liefdevol moogt opwachten in uw paradijs. We noemen met name: mevr. Tatiana Van Reusel, 53 jaar, Gazellendreef 3, Schilde, van wie we aanstaande zaterdag om half elf gelovig afscheid zullen nemen.
            Te noemen in één welbepaalde viering
– zaterdag 18.30 u.: ———
– zondag 09.00 u  : ———
– zondag 11.00 u  : In deze viering bidden we in het bijzonder voor dhr. Sus Van Doninck.
– zondag 18.30 u  : ———
Laten we bidden…

Gebed over de gaven

Goede Vader, ook wij willen uw Zoon Jezus bejubelen als de Redder
die ons op weg zet
naar wereldwijde rechtvaardigheid en goedheid van mens tot mens.
In deze vastentijd hebben we ons ingezet voor projecten in de Derde Wereld.  Kom ons weer tegemoet in brood en wijn.
Breng door onze handen uw Koningrijk tot voltooiing
door Christus, uw Zoon en onze Heer. Amen.

Tafelgebed  p. 63

Met hart en ziel danken wij U, God,
die door uw Geest
onze geest voortdurend vernieuwt
opdat wij de wereld
mensvriendelijker zouden maken.
Uw Geest stimuleert ons
om te geloven in Jezus
en Hem te belijden voor alle mensen
als de Heer,
als de hoop van de wereld.
Daarom loven wij U met de woorden
die uw Geest ons heeft ingegeven:

Heilig, heilig, heilig de Heer,
de God der hemelse machten.
Vol zijn hemel en aarde van uw heerlijkheid.
Hosanna in de hoge.
Gezegend Hij die komt in de naam des Heren.
Hosanna in de hoge.

Laat ons nooit vergeten, barmhartige Vader,
dat onze verlosser Jezus Christus
de Heer is,
dat Hij mens is geworden,
die Emmanuel,
dat is: God-met-ons,
genoemd wordt.

Laat ons nooit vergeten
dat Hij de wereld heeft gezien met onze ogen,
dat Hij onze woorden gesproken heeft,
dat Hij onze vreugde en onze nood heeft gekend,
dat Hij het werk van een mens heeft verricht
en dat Hij ons brood gegeten heeft.

Laat ons nooit vergeten
dat Hij de Mensenzoon is
– mens onder de mensen –
die meer heeft geloofd in de mens,
meer heeft gehoopt en bemind
dan wij ooit kunnen.

Laat ons nooit vergeten
dat ons geloof, dwars door alle leed,
dat onze hoop over de dood heen,
dat onze liefde tegen alle machten in,
ons doen gelijken op Hem
die Gods gelijke genoemd mocht worden.

Laat ons nooit vergeten dat ook Hij
weerloos heeft moeten buigen
voor het geweld en de macht.

Laat ons nooit vergeten
dat de machtigen Hem geslagen hebben
tot de dood toe
omdat Hij leerde dat Gij zijn vader zijt,
dat wij gered worden door ons geloof in U,
dat onze hoop op U nooit wordt teleurgesteld,
dat uw liefde geen grenzen kent
en dat vooral de armen en de kleinen
door die Boodschap blij kunnen worden.

–Wij staan recht.–

Laat ons nooit vergeten

dat Hij op de vooravond van dat lijden en die dood
in het breken van het brood en het rondreiken van de beker
het teken heeft gesteld
dat ons in zijn naam en zijn liefde samenbrengt.

Want die avond heeft Hij het brood in zijn handen genomen,
Hij heeft zijn ogen opgeslagen naar U, God en Vader,
Hij heeft U dank gezegd,
het brood gebroken
en aan zijn leerlingen uitgedeeld met de woorden:
“Neem en eet,
dit is mijn Lichaam voor u.”

Zo nam Hij ook de beker,
sprak een dankgebed uit en zei:
“Deze beker is het nieuwe Verbond in mijn Bloed
dat voor u en voor allen wordt vergoten
tot vergeving van zonden.
Telkens als gij van dit Brood eet
en uit deze Beker drinkt,
doe het dan om Mij te gedenken.”

Zijn dood gedenken wij,
zijn opstanding belijden wij,
zijn toekomst verwachten wij.

–Wij gaan zitten.–
Wij zijn hier bijeen in zijn naam,
omdat wij mensen willen worden zoals Hij,
mensen die geloven in elkaar
en vertrouwen op U,
die hopen dat Gij uw belofte,
van een gelukkig leven zonder einde,
waar zult maken aan ieder van ons
en aan alle mensen van wie Gij houdt
en van wie wij houden,
en van wie wij blijven houden,
ook al zijn zij overleden.

Wij willen het Brood breken en wij zullen het eten,
wij zullen de Beker rondreiken en drinken in zijn naam
om de herinnering aan hem levend te houden
en om niet te vergeten
dat Hij de armen,
de treurenden,
de zachtmoedigen,
de hongerigen,
de barmhartigen,
de zuiveren,
de vredelievenden,
de vervolgden
en al wie hulp nodig heeft,
gelukkig heeft genoemd.

Geef ons die Geest van deemoed en liefde;
dan zullen wij gelukkig en blij worden
en U dankbaar huldigen:
door Christus,
met Christus,
in Christus,
hier rond deze tafel
en overal,
nu en alle dagen die ons gegeven zijn. Amen.

Onze Vader
Bij angst, verdriet en moeilijkheden
mogen wij steeds aankloppen bij God.
Ook Jezus deed dit in de Hof van Olijven.
Hij bad daar tot Diegene die Hij ‘zijn en onze Vader’ noemde.
Daarom mogen ook wij bidden:
Onze Vader, die in de hemel zijt,
uw naam worde geheiligd,
uw Rijk kome,
uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood
en vergeef ons onze schulden,
zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren,
en breng ons niet in beproeving,
maar verlos ons van het kwade.
Laat uw aangezicht over ons lichten, God,
en keer U tot ons.
Breng het goede dat in ons sluimert tot leven,
wek Jezus op in ons hart,
wek in ons zijn liefde en wijsheid, zijn vergevingsgezindheid en geduld.
Dan zullen we weer hoopvol kunnen wachten op Jezus Messias,
uw Zoon.
Want van U is het Koninkrijk…

Vredeswens
In een wereld waar de macht regeert,
de winnaar telt,
ging Jezus het smalle pad van eenvoud en dienstbaarheid
en vond daarin zijn vrede.
Die vrede van de Heer zij altijd met u.
En wensen wij die vrede ook toe aan elkaar.

Communie
Jezus bad:
“Vader, als het mogelijk is, laat deze beker aan Mij voorbijgaan.
Maar niet mijn wil maar uw wil geschiede”.
Dit is het Lam Gods
dat door zijn dood de zonden van de wereld heeft weggeno­men.
Heer, ik ben niet waardig…
Muziek: Ich will bei meinen Jesu wachen

Bezinning 
L.
Zondagsdrukte op de wegen,
mensen in bonte kleuren
om te sporten, om te niksen…
Zalig, zo’n zondagmorgen in de lente.

En toch gaan mensen op zo’n zondag
met een palmtakje in de hand.
Met dat stukje groen
dragen zij gedachten mee,
gedachten uit een ver verleden
om nu nog van te leven:
dat de Zoon van God
terechtgekomen is in mensenhanden,
een speelbal werd tussen ‘Hosanna’ en ‘Kruisig Hem’.

Die mensen op een zondagmorgen
met een palmtak in de hand,
zijn dat niet vergeten.
Zij weten zich een minuscule schakel
op de lange weg van de mensheid,
om doorheen alle pijn en alle tragedie,
door te groeien
naar die paaszondagmorgen,
naar dat lege graf in een tuin,
een eind voorbij Golgotha.

Slotgebed

Je maakt het wel moeilijk
voor die Zoon van Mij – zegt God.
Vandaag juich je Hem toe als de nieuwe koning
en bied je Hem een prachtige ontvangst aan,
met palmtakken in de hand.
Maar volgende week blijft van dat alles nog maar weinig over.
Ook jij zal nog eens langs de weg staan,
maar dan niet meer om Jezus toe te juichen,
maar om Hem na te staren,
wanneer Hij opnieuw door de straten loopt,
met een kruis op zijn schouders.
Wil je ook dán nog mét Hem gaan?
En geloof je dat ook díe ontmoeting
jou nieuw ‘leven’ geeft?                                                                   Erwin Roosen
God,
als uw appél ons onrustig maakt,
omdat het zoveel van ons vraagt,
weest Gij dan de kracht
die ons bevrijdt uit onszelf
en ons tot meer in staat stelt dan wij durven vermoeden. Amen.

Mededelingen door de lector

Bij het begin van deze Goede Week wil ik u van harte uitnodi­gen wanneer wij dezer da­gen bijeenkomen om ons te bezinnen over leven, lijden, dood en verrijze­nis van onze Heer.

Zich berouwvol op de borst kloppen, kan ons hart deugd doen.
Daarom bent u welkom, dinsdagavond om acht uur, voor onze vie­ring van vergeving en ver­zoe­ning.

Op Witte Donderdag kan u tussen vier en zes uur in de namiddag in onze kerk even bezinnen over lijden, dood en verrijzenis  aan de hand van muziek en poëzie rond deze thema’s.

De vieringen van Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Paasza­ter­dag hebben plaats telkens om acht uur ’s avonds.

Op Goede Vrijdag is er om drie uur kruiswegviering. Voor de kruishulde ’s avonds, zou het fijn zijn als elkeen zelf een bloemetje meebracht.

Op Paaszondag zijn de eucharistievieringen op de gebrui­kelijke uren. De viering van 11 uur wordt opgeluisterd door het duo Hannah Groziak (harp) en Kris Meersman (dwarsfluit). In aansluiting bij die viering komen de paasklokken op be­zoek voor de kleinsten.

Wie op onze parochie woont heeft al deze informatie in zijn brievenbus gevonden. U kunt deze gegevens ook nalezen in het parochie­blad van deze én van volgen­de week. Wie geen pa­ro­chie­blad heeft, kan uit het bakje waarin gewoonlijk ‘de preek van de week’ ligt, een overzicht mee­nemen met daarop alle uren van de diensten van de Goede Week.


Zending en zegen

met palmtakje in de hand:

Een palmtak is symbool van ons geloof:
herinnering aan Jezus die dienstbaar werd tot in de dood…
herinnering ook aan de onberekenbare mens
die takken sneed om Hem toe te juichen
en ’s anderendaags: “Kruisig Hem” riep.

Christelijk geloven is, gelijk een palmtak,
gewijd, gezegend en naar huis gebracht…
Want christen zijn
is dienstbaar worden zoals de Heer,
in grote en kleine dingen,
en daarom gezegend worden door
+ de Vader, de Zoon en de H. Geest. Amen.

Ga in vrede, neem een palmtakje mee naar huis en geef het, als teken van hoop, een plaatsje bij het kruis.

Muziek: Benedictus

Dit bericht is geplaatst in Zondagsvieringen. Bookmark de permalink.