O.L.Vrouw-Hemelvaart – 15/08/2015 p

Maria, Jezus’ moeder en onze moeder.  (Viering)
 

Het feest van Maria ten hemelopneming, bij de eerste lezing vraag ik mij altijd af wat heeft dit nu met Maria te maken. Voor mij op het eerste zicht niets, bij even verder kijken toch wel.
De hardheid van het bestaan vinden we verwoord in de lezing uit het boek Apokalyps. De strijd tussen goed en kwaad. Ik denk dat Maria zich inderdaad bevindt tussen die uitersten van dreiging en ongeluk aan de ene kant, en geluk aan de andere kant. Dat is heel herkenbaar in elk mensenleven. Wellicht verklaart dit de aanhankelijkheid van zoveel mensen ten opzichte van Maria. Want dat is en blijft een feit in goede en in kwade dagen: de kerken mogen vollopen of leeglopen, de verering voor Maria blijft onaangetast.
Op veel plaatsen in ons land vind je Mariakapellen en kerken toegewijd aan Maria, zoals ook deze kerk. Als die kerken open zijn dan lopen mensen er even binnen, een moment weg van de herrie van de straat, een kaarsje branden en dan verder naar de daagse zorgen. Er zijn  altijd mensen. Oude mensen, die rustig hun rozenkrans bidden, mama’s met jonge kinderen die een kaarsje willen branden en ook jonge mensen die even de stilte opzoeken.
Die Mariaverering is niet altijd zo geweest. Die is begonnen in de 12de -13de eeuw, de tijd dat Dominicus, de stichter van de Dominicanen leefde. De Dominicanen hebben een grote rol gespeeld in de Mariaverering al het heeft toch nog 3 eeuwen geduurd voor het Rozenkransgebed echt ingang vond in de kerk.
Ten tijde van Dominicus stond de clerus zo ver weg van de gewone mens, de verhalen uit het evangelie waren zo moeilijk, dat het voor de gewone mens heel moeilijk was om Jezus op het spoor te komen. De mensen zochten Jezus wel maar het leek voor hen te hoog gegrepen.
Maar in Maria, zijn moeder, herkenden ze zichzelf. Want Maria kent de vreugde bij de geboorte van haar kind, de fierheid als ze hem ziet opgroeien, het warme gevoel van zijn aanhankelijkheid, het gelukkig zijn als hij gelukkig is.
Onze vreugde en ons geluk zijn dus ook haar vreugde en haar geluk.
Maar ook de pijn om dat kind heeft ze gekend. Dat kind dat zijn eigen, gevaarlijke weg gaat:
die van een profeet die kiest voor het nieuwe, ook al schuurt zijn boodschap tegen gevoeligheden aan die Hem het leven zullen kosten. Maria weet wat het is onvoorwaardelijk achter je kind blijven staan.
Maria ervaart de vreugde en de pijn van elke moeder en van elke ouder, van elke opvoeder.
Maria was mens zoals wij, wij herkennen ons in haar
Vandaar dat de mensen toen en vaak ook nu nog Maria  zien als de ideale bemiddelaarster tussen henzelf en God. Jezus is ons doel, maar we spiegelen ons graag aan mensen die ons zijn voorgegaan om dat doel te bereiken. En de mens die Hem het meest nabij was, was natuurlijk zijn moeder. ‘Per Mariam ad Jesum’, klonk het vroeger in het Latijn  ‘Door, langs Maria tot bij Jezus’. Via Maria komen we dichter bij Jezus, en wellicht ook dichter bij onszelf.
Vandaag mogen wij het feest van de ultieme bekroning van haar leven vieren. Zij is overeind gebleven de eeuwen door. Niets van haar leven is ten offer gevallen van de grote vijand: de dood, de vergetelheid, het niet meer zijn. Haar hele zijn is door God behouden. God die aan deze gewone, nederige joodse vrouw een zo grote opdracht heeft gegeven. Met haar sluit God een verbond dat zal leiden tot de redding van de wereld. Niet met de machtigen der aarde, maar met Maria, een meisje dat in de ogen van de wereld waarin ze leefde, van geen tel was.
Daarom vieren wij vandaag  niet alleen het feest van alle moeders, die zich zeker in de figuur van Maria zullen herkennen maar ook het feest van alle vrouwen, die ook vandaag nog altijd weinig of geen rechten hebben in een aantal landen.
Maria is het rolmodel voor elke vrouw. Zij heeft in haar kleinheid en nederigheid grote dingen gedaan.
Zij heeft “Ja” gezegd tegen de grote opdracht die ze van God kreeg.
Ze is heel consequent voor haar Kind blijven kiezen, achter Hem blijven staan. Ook onder het kruis, stond zij er.
En na zijn dood heeft zij de apostelen bij elkaar gehouden en hen gesteund als ze zijn boodschap verder gingen verkondigen. Zij is niet alleen de moeder van Jezus, ze is de moeder van de kerk, ze is onze moeder.
Mag vandaag elke moeder, ouder, opvoeder zich herkennen in de vreugde en de pijn van deze sterke vrouw, en warme erkentelijkheid ontvangen van  de hun toevertrouwde kinderen.
Mag vandaag elke vrouw die op welke wijze dan ook onderdrukt wordt, waar ook ter wereld, zich gesteund voelen door Maria, in haar strijd naar erkenning.
Mag elke vrouw die haar naam draagt, dit doen met fierheid, en net als Maria “Ja zeggen” tegen haar opdracht in het leven.
Ik wens u van harte een zalige hoogdag toe. En aan alle moeders ook een vreugdevolle Moederdag.
Marie-Jeanne Dylst

 

Dit bericht is geplaatst in Onze preken. Bookmark de permalink.