Kerstmis C 2015

(Lc.2, 1-14)  (Viering)

Vrede op aarde aan alle mensen van goede wil. Ik denk dat dit in de oren van heel wat mensen vandaag wat cynisch klinkt, indachtig de vele plaatsen op aarde waar oorlog, conflicten en terreur de maatschappij beheersen en ontwrichten. Kan je ze ongelijk geven? Wij zijn wel van goede wil, maar die ‘anderen’?? Kerstvrede, een Kerstboodschap, het klinkt naïef.
En toch was dit ook zó toen Jezus werd geboren.
Meer dan 30 eeuwen terug trokken de Joden met Mozes weg uit Egypte naar het ‘beloofde land’, een plek waar ze, naar Gods belofte, hun eigen maatschappij konden uitbouwen, gebaseerd op hun geloof in Jahweh. Na 40 jaar van rondzwerven eindelijk hun eigen land. Maar lang duurt de euforie niet, want ze worden veroverd door de Assyriërs en de Babyloniërs en ze worden zelfs gedeporteerd. En toch blijven ze, dankzij de profeten, hopen op en vertrouwen in de Gezant die van Godswege zal komen als de Messias, de Redder. En nu ze gebukt gaan onder de heerschappij van de Romeinen wordt hun hoop op die Redder steeds groter, dringender.
En God komt inderdaad. Alleen…Hij komt niet als een machtige veldheer, als een koning – zoals ze hadden verwacht – maar als een doodgewoon kind van gewone ouders, mensen voor wie er geen plaats was in de herbergen die vol zaten met meer begoede Joden die zich ook in Jeruzalem moesten laten registreren. Geboren worden in een stal… geen vermelding van lengte of geboortegewicht, zoals we gewoon zijn, maar wel met de melding van het lied van engelen: “Glorie aan God in de hoge en vrede aan alle mensen van goede wil”. Dit Gloria wordt gebeden of gezongen in elke eucharistieviering – behalve in de advent en de vasten. Een teken dat de Kerk dit als een belangrijk gegeven wil bewaren in het samenkomen rond de maaltijd des Heren.
De Joden – de burgerij en de religieuze leiders – herkenden en erkenden in die Jezusbaby niet de Emmanuel, God-zal-er-zijn-voor jou. Het zijn herders, heel simpele mensen die vaak leefden aan de rand van de maatschappij, en vreemde magiërs, met alvast 1 Afrikaan: Balthasar. Zij erkenden en eerden in dit Kind, God.
Dit Kerstevangelie is voor mij jarenlang in de eerste plaats het warme, blije verhaal geweest van de geboorte van Gods Zoon, maar ook die van een eerste kind in een jong gezin, in inderdaad allesbehalve ideale omstandigheden. Maar nu zit dit verhaal me toch wat aan mijn vel. Hebt u de laatste weken ook dat gevoel? Lopen de omstandigheden toevallig zo parallel? Mensen in moeilijke omstandigheden – oorlogsvluchtelingen dezer dagen, op zoek naar een goede plek. Ze zijn met zovelen, en er is naar ons aanvoelen voor hen niet genoeg plaats bij ons, want dan moeten we van onze eigen maatschappij en zekerheden inleveren. Geen plaats in ónze herberg. En toch vieren we vandaag de verjaardag van de geboorte van het Kerstekind. Het Kerstekind met diezelfde Boodschap van toen en nu: ‘Menslief, Ik hou van jou, van ieder van jullie. Ik wil er zijn voor jou. Ik wil het leven met je delen in al zijn aspecten, Ik heb er zelfs mijn leven voor over. Een liefdesverklaring van formaat, waarmee Hij de wereld heeft veranderd.
Wij noemen onszelf christenen, volgelingen van dit Kind van Bethlehem. Zijn wij bereid zijn liefdesboodschap te beantwoorden?
Als elke christen – en we zijn tenslotte met velen – al was het maar 1 stap van goede wil zet, dan ben ik ervan overtuigd dat dit zal werken als een domino-effect en dan is Kerstvrede en-vreugde geen mooi verhaaltje, maar een werkelijkheid die de wereld kan veranderen. Kijk maar naar onze paus Franciscus: een week na de aanslagen in Parijs en Mali was een zesdaags bezoek aan Afrika gepland. Niettegenstaande de grote terreurdreiging liet hij zich niet afschrikken, annuleerde hij zijn bezoek niet, maar ging hij de bevolking openlijk en hartelijk tegemoet, liet hij zien dat liefde Jezus’ Boodschap is en dat liefde het uiteindelijk wint van de haat.
Maar zo groot of spectaculair hoeft onze stap niet te zijn. Als we nu allemaal aan diegenen die naast, vóór en achter ons zitten een hartelijk ‘zalig Kerstfeest’ wensen, dan verandert zelfs de sfeer in deze kerk en kan dit het begin worden van een echt blije en zalige Kerst.
In naam van ons parochieteam wens ik u allen van harte een zalig Kerstfeest.
Gerda Huys

 

Dit bericht is geplaatst in Onze preken. Bookmark de permalink.