Heilige Familie C 2006

Begroeting

Op het feest van de Heilige Familie
zitten wij hier rond de tafel van de Heer
als broers en zussen, gezegend door God
+ die onze Vader is, en tevens Zoon en Geest. Amen.

Openingswoord

Een nieuw mensenleven wordt toevertrouwd aan de zorg van mensen.
Ouders worden geroepen om kinderen als herder nabij te zijn.
Maar kinderen worden groter…
en, groter wordend, gaan ze eigen wegen.
Daarover gaat het in het evangelie van vandaag:
over een kind uit Betlehem en Nazareth,
dat zijn eigen weg begint te gaan,
weg van thuis…
Groeipijn en bange momenten voor de ouders.

Een verhaal dat ons doet nadenken over ons eigen gezin,
over wat zich daar soms afspeelt
tussen man en vrouw,
tussen ouders en kinderen;
dat ons doet nadenken ook over onszelf
en over de kronkelwegen die wij volgden
toen wij de ouderlijke zorg ontgroeiden.
Bidden wij hen en God om vergeving.

Vergevingsmoment

Heer onze God,
wees hier aanwezig
in de woorden die wij spreken.

Vergeef ons omdat wij deze woorden
zo vaak ondoordacht uitspreken
en weinig door daden laten volgen.

Heer onze God,
laat U toch zien
in de verlangens van ons hart.

Vergeef ons omdat ons verlangen
soms zo weinig op U is gericht,
omdat wij niet uitkomen
boven menselijke middelmatigheid.

Heer onze God,
laat U herkennen
in het brood dat wij breken.

Vergeef ons omdat wij niet in staat zijn
deze wereld en alles wat er is,
eerlijk te delen.

De Heer moge ons falen vergeven.
Hij roept ons op tot een nieuw en ander leven,
vandaag, morgen
en alle dagen die ons nog gegeven worden.

Amen.

Lofprijzing

Eer aan God in de hoge,
schepper van hemel en aarde.
Hij schenkt ons leven, licht en liefde.
Hij schenkt ons zijn zoon,
die ons bevrijdt.

Vrede op aarde onder mensen
die handen reiken van volk tot volk
en zich verzoenen met elkaar
tot een wereld zonder grenzen.

Mensen in wie Hij welbehagen heeft,
om hun inzet voor vrijheid en gerechtigheid
en om hun streven naar eerbied
voor alles wat in zijn schepping leeft.

Eer aan God in de hoge,
want Hij sluit een verbond
met de kleinen en de zwakken
en met allen die aan zijn boodschap gestalte geven.

Vrede op aarde aan alle mensen
en zalig zij die vrede stichten,
want zij worden kinderen van God genoemd.

Moge Hij welbehagen vinden in ons,
als volk onderweg,
in het voetspoor van Jezus,
onze Messias en onze Heer.
Amen.


Openingsgebed

Heer onze God,
Gij, die sinds mensenheugenis met ons onderweg zijt,
maak ons ontvankelijk
voor de verrassingen die het leven in petto heeft.
Geef ons begrip en inzicht
als uw licht moeizaam doorbreekt
in het jonge leven
dat zijn weg zoekt naar volwassenheid.
Leer ons ‘gisteren’ los te laten
om mee te kunnen gaan
met hen die geloven in ‘morgen’. Amen.

Lezingen (Lucas 2, 41-52; Jezus Sirach 3,2-6.12-14; Kolossenzenbrief 3,12-17

Twee schriftlezingen die op een verschillende manier
de relatie tussen ouders en kinderen belichten. Laten we daar samen naar luisteren.

Eerste lezing (Sir., 3, 2-6. 12-14)
Uit het boek Eccleasticus.

2 De Heer heeft aan de vader
aanzien gegeven bij zijn kinderen,
en Hij heeft het oordeel van de moeder
bindend gemaakt voor haar zonen.
3 Wie zijn vader hoogacht
krijgt vergeving van zijn zonden
4 en wie zijn moeder eert
is als iemand die schatten verzamelt.
5 Wie zijn vader hoogacht
zal vreugde aan zijn kinderen beleven
en als hij bidt, wordt hij verhoord.
6 Wie zijn vader eert, zal lang leven
en wie luistert naar de Heer
geeft zijn moeder aanzien.
12 Kind, verzorg je vader als hij oud is,
en doe hem geen verdriet, zo lang hij leeft.
13 Ook al is zijn verstand verzwakt,
je moet het hem niet kwalijk nemen,
en hem niet verachten,
jij die nog al je kracht hebt.
14 Want een goede daad, aan je vader bewezen,
wordt niet vergeten:
wat de zonden afbreken, bouwt zij weer voor je op.
KBS Willibrord 1995
Tweede lezing (Kol., 3, 12-21)
Uit de brief van de apostel Paulus aan de christenen van Kolosse.

Broeders en zusters,
Bekleed u,
als Gods heilige en geliefde uitverkorenen,
met tedere ontferming,
goedheid, nederigheid, zachtheid en geduld.
Verdraag elkaar en vergeef elkaar,
als de een tegen de ander een grief heeft.
Zoals de Heer u vergeven heeft,
zo moet ook u vergeven.
14       Voeg bij dit alles de liefde,
die de band van de volmaaktheid is.
En laat de vrede van Christus heersen in uw hart;
daartoe bent u immers geroepen,
als ledematen van één lichaam.
En wees dankbaar.
Laat het woord van Christus in volle rijkdom onder u wonen.
Leer en vermaan elkaar met alle wijsheid.
Zing voor God met een dankbaar hart
psalmen, hymnen en geestelijke liederen.
Doe alles wat u in woord of daad verricht
in de naam van de Heer Jezus,
God de Vader dankend door Hem.
KBS Willibrord 1995

Evangelie (Lc., 2, 41-52)
Uit het heilig evangelie van onze heer Jezus Christus volgens Lucas.

41       Elk jaar trokken zijn ouders voor het paasfeest naar Jeruzalem.
42       Toen Hij twaalf was geworden gingen ze weer, gewoontegetrouw.
43       Toen de feestdagen voorbij waren en ze naar huis terugkeerden,
bleef het kind Jezus in Jeruzalem achter,
zonder dat zijn ouders het wisten.
44       In de veronderstelling dat Hij zich bij het reisgezelschap bevond,
reisden ze een hele dag
voordat ze Hem gingen zoeken bij familie en kennissen.
45       Maar toen ze Hem niet vonden,
keerden ze naar Jeruzalem terug om Hem daar te zoeken.
46            Pas na drie dagen vonden ze Hem in de tempel;
Hij zat er midden tussen de rabbi’s,
luisterde naar hen en stelde hun vragen.
47       Allen die Hem hoorden, stonden versteld van zijn inzicht
en zijn antwoorden.
48            Toen ze Hem daar zagen, waren ze zeer ontdaan.
Zijn moeder zei:
`Kind, hoe kon je ons dit aandoen?
Wat waren je vader en ik ongerust toen we je kwijt waren.’
49            Hij zei tegen hen:
`Waarom hebben jullie mij gezocht?
Wisten jullie niet dat ik bij mijn Vader moest zijn?’
50 Maar zij begrepen deze uitspraak niet.
51 Hij ging met hen mee naar Nazaret,
en schikte zich naar hen.
Zijn moeder bewaarde alles in haar hart.
52       Jezus werd een wijs en volwassen man,
die steeds meer in de gunst kwam bij God en de mensen.
KBS Willibrord 1995

Geloofsbelijdenis

Ik geloof in God, die liefde is
en ons de wereld schenkt.

Ik geloof ook dat God ons roept en zendt
om van deze wereld een thuis te maken:
een wereld zonder honger,
zonder oorlog, zonder haat,
een wereld vol goedheid,
rechtvaardigheid en vrede.

Ik geloof in Jezus Christus,
die geroepen en gezonden werd
om lief en leed met ons te delen
om, geborgen in Gods liefde,
zich te geven aan de mensen.

Ik geloof ook dat de Heer ons roept en zendt
om lief en leed te delen in liefde met elkaar.

Ik geloof dat de Heer zijn Geest van liefde
schenkt aan alle mensen.

Ik geloof ook dat de Heer ons roept en zendt
om van zijn blijde boodschap te getuigen
in woord en daad;
opdat alle mensen van de wereld
broers en zusters zouden worden
in de kerk van zijn liefde,
op weg naar zijn rijk van vrede
en vriendschap voor altijd. Amen.

Voorbeden

Aan onze God, geboren en getogen in een mensengezin,
mogen wij onze hoop en onze persoonlijke zorgen voorleggen.

– Bidden wij om openheid in het gezin,
openheid naar buiten, naar Kerk en samenleving,
openheid ook naar binnen, tussen man en vrouw, tussen ouders en kinderen,
opdat men tegenover elkaar
onbedreigd zijn gedachten en gevoelens zou kunnen uiten.
Laten wij bidden…

– Mijn vanzelfsprekendheden zijn lang niet altijd vanzelfspre­kend voor de ander. Bidden wij dat hardheid en selectieve doofheid
plaats mogen maken voor begrip en luisterbereidheid.
Laten wij bidden…

– Bidden wij voor kinderen,
die ongevraagd schade ondervinden van de scheiding van hun ouders.
Bidden wij voor de ouders
die treuren omdat hun kinderen de deur achter zich hebben dichtgeslagen.
Bidden wij voor jongeren die het moeten rooien zonder thuis.
Laten wij bidden…

– Bidden wij voor hen die ongewild kinderloos bleven;
dat zij wegen mogen vinden om vorm en gestalte te geven
aan hun be­reid­heid tot gevende liefde.
Laten wij bidden…

Voor al deze intenties, voor alles wat ons op het hart ligt, bidden wij:

Gebed over de gaven

Heer onze God,
zoals graan en druiven werden bijeengebracht tot deze gaven,
zo mogen wij – man en vrouw, kind en ouder –
één worden met elkaar.
Moge elkeen zichzelf blijven
en toch in zijn diepste wezen
broer en zuster zijn van elkaar.
Dat bidden wij u
door Jezus Christus, uw Zoon en onze Heer. Amen.

Tafelgebed

Met hart en ziel danken wij U, God,
die door uw Geest
onze geest voortdurend vernieuwt
opdat wij de wereld
mensvriendelijker zouden maken.
Uw Geest stimuleert ons
om te geloven in Jezus
en Hem te belijden voor alle mensen
als de Heer,
als de hoop van de wereld.
Daarom loven wij U met de woorden
die uw Geest ons heeft ingegeven:

Heilig, heilig, heilig …

Laat ons nooit vergeten, barmhartige Vader,
dat onze verlosser Jezus Christus
de Heer is,
dat Hij mens is geworden,
die Emmanuel,
dat is: God-met-ons,
genoemd wordt.

Laat ons nooit vergeten
dat Hij de wereld heeft gezien met onze ogen,
dat Hij onze woorden gesproken heeft,
dat Hij onze vreugde en onze nood heeft gekend,
dat Hij het werk van een mens heeft verricht
en dat Hij ons brood gegeten heeft.
Laat ons nooit vergeten
dat Hij de Mensenzoon is
– mens onder de mensen –
die meer heeft geloofd in de mens,
meer heeft gehoopt en bemind
dan wij ooit kunnen.

Laat ons nooit vergeten
dat ons geloof, dwars door alle leed,
dat onze hoop over de dood heen,
dat onze liefde tegen alle machten in,
ons doen gelijken op Hem
die Gods gelijke genoemd mocht worden.

Laat ons nooit vergeten dat ook Hij
weerloos heeft moeten buigen
voor het geweld en de macht.

Laat ons nooit vergeten
dat de machtigen Hem geslagen hebben
tot de dood toe
omdat Hij leerde dat Gij zijn vader zijt,
dat wij gered worden door ons geloof in U,
dat onze hoop op U nooit wordt teleurgesteld,
dat uw liefde geen grenzen kent
en dat vooral de armen en de kleinen
door die boodschap blij kunnen worden.

Laat ons nooit vergeten
dat Hij op de vooravond
van dat lijden en die dood
in het breken van het brood
en het rondreiken van de beker
het teken heeft gesteld
dat ons in zijn naam en zijn liefde samenbrengt.

Want die avond
heeft Hij het brood in zijn handen genomen,
Hij heeft zijn ogen opgeslagen
naar U, God en Vader,
Hij heeft U dank gezegd,
het brood gebroken
en aan zijn leerlingen uitgedeeld met de woorden:
“Neem en eet,
dit is mijn lichaam voor u.”

Zo nam Hij ook de beker,
sprak een dankgebed uit en zei:
“Deze beker is het nieuwe verbond in mijn bloed
dat voor u en voor allen wordt vergoten
tot vergeving van zonden.
Telkens als gij van dit brood eet
en uit deze beker drinkt,
doe het dan om mij te gedenken.”

Zijn dood gedenken wij,
zijn opstanding belijden wij,
zijn toekomst verwachten wij.

Wij zijn hier bijeen in zijn naam,
omdat wij mensen willen worden zoals Hij,
mensen die geloven in elkaar
en vertrouwen op U,
die hopen dat Gij uw belofte,
van een gelukkig leven zonder einde,
waar zult maken aan ieder van ons
en aan alle mensen van wie Gij houdt
en van wie wij houden,
en van wie wij blijven houden,
ook al zijn zij overleden.
Wij willen het brood breken
en wij zullen het eten,
wij zullen de beker rond reiken en drinken
in zijn naam
om de herinnering aan hem levend te houden
en om niet te vergeten
dat Hij de armen,
de treurenden,
de zachtmoedigen,
de hongerigen,
de barmhartigen,
de zuiveren,
de vredelievenden,
de vervolgden
en al wie hulp nodig heeft,
gelukkig heeft genoemd.

Geef ons die Geest van deemoed en liefde;
dan zullen wij gelukkig en blij worden
en U dankbaar huldigen:
door Christus,
met Christus,
in Christus,
hier rond deze tafel
en overal,
nu en alle dagen die ons gegeven zijn. Amen.

Onze Vader 1

Door Jezus opgeroepen om veelvoudig vrucht voort te brengen, willen wij met Hem bidden tot zijn en onze Vader:
Onze Vader,…

Laat het waar zijn, God, wat in Jezus waar geworden is:
dat wij vandaag zijn lichaam zijn,
zijn hart en handen tot opstanding van mensen.
Laat het waar zijn dat in ons samenleven
de eerstelingen wortel schieten van nieuwe verbondenheid.
Dan zullen wij in vreugde mogen uitzien naar de wederkomst van Jezus Messias, uw Zoon
Want van u is het koninkrijk…

Onze Vader 2

Door Jezus opgeroepen om veelvoudig vrucht voort te brengen, willen wij met Hem bidden tot zijn en onze Vader:
Onze Vader,…

Heer, ontvang mij
als kind, als naaste, als mens met een uniek verhaal.
Spreek mij aan,
noem mijn naam.
Geef mij mijn eigen gezicht.
Begrijp mijn zoeken naar toekomst en naar zin.
Gun mij te leven in vrede!
Dan zal ik in vreugde kunnen uitzien naar de wederkomst van Jezus Messias, uw Zoon
Want van u is het koninkrijk…

Vredeswens

De wereld van Betlehem en Nazaret,
maar ook die van hier en nu,
heeft heimwee naar gisteren en droomt over morgen.
Waar die spanning aanvaard wordt,
wordt het leven boeiend.
Waar ruimte is voor gesprek
wordt een fundament voor vrede gelegd.
Die vrede zij altijd met u.
En wensen wij elkaar van harte die vrede toe.

Communie

Op die laatste avond met zijn vrienden
heeft Jezus brood geheiligd tot brood van leven.
Wij mogen het delen
tot verbondenheid met Hem en met elkaar.
Dit is het Lam Gods…

Bezinning 1

Uw kinderen zijn uw kinderen niet.
Zij zijn de zonen en de dochters
van ’s levens hunkering naar zichzelf.
Zij komen door u, maar zijn niet van u.
En hoewel zij bij u zijn, behoren ze u niet toe.
Gij moogt hun geven van uw liefde, maar niet van uw gedachten.
Gij moogt hun lichamen huisvesten, maar niet hun zielen,
want hun zielen toeven in het huis van morgen
dat gij niet bezoeken kunt, zelfs niet in uw dromen.
Gij moogt proberen hun gelijk te worden,
maar tracht hen niet aan u gelijk te maken.
Gij zijt de bogen, waarmee uw kinderen
als levende pijlen worden weggeschoten naar de toekomst.
naar Kahlil Gibran

Bezinning 2

         Onze bezinning kijkt vooruit,
naar de komende overgang van Oud naar Nieuw:

Als kinderen die nog een verhaaltje vragen
voordat de dag verandert in de nacht,
en nog even een tuimeling willen maken
voordat de slaap hen meevoert
in het eentonige land van ‘oogjes toe, slaap zacht’,
zo willen grote mensen nog eens van illusies proeven
voor het ene jaar in ‘t ander overgaat,
nog even alles anders doen
en om ter zotst,
voordat de gewone sleur en slenter
hen weer netjes in de rij doet lopen.

Wij zijn als kinderen
die vast geloven
dat morgen ánders dan vandaag zal zijn,
en niet beseffen dat zij, en zij alleen,
bron van verandering kunnen zijn.

Nieuwjaar wordt in ons geboren
als wij met nieuwe ogen
naar de wereld durven zien:
de oude veten weer vergeten,
en nieuwe wijn in nieuwe zakken doen.
Manu Verhulst

Slotgebed

God van mensen, die kleinen toevertrouwt aan de handen van groten,
Herinner die groten eraan
dat Gij met uw hart bij hun kinderen zijt.
Leer hen een klimaat van vertrouwen te scheppen
waarin kinderen zichzelf kunnen worden
en hun eigen wegen leren gaan.
Leer ons – zo jong of zo oud als we zijn –
te zeggen wat er leeft in ons hart
opdat wij elkaars bondgenoten worden
op wegen van vrijmoedigheid, verbondenheid en vrede. Amen.

Zending en zegen

Wij gaan op weg,
ieder met haar of zijn verleden,
ieder met haar of zijn verwachtingen,
maar allen geroepen tot gemeenschap,
tot vriendschap en vrede.
Daartoe worden wij gezonden en gezegend:
in de naam + van de Vader, de Zoon en de H. Geest. Amen.

Dit bericht is geplaatst in Zondagsvieringen met de tags . Bookmark de permalink.