8e zondag door het jaar C 2019 p

 3 maart 2019              (Viering)

Warmhartigheid
 (Lc.  6.39-45)
Vorige week hoorden we : wees barmhartig zoals God barmhartig is . Ik zou deze woorden lezen als laat ons “warm”hartig zijn voor elkaar en zodanig durven leven zoals God eigenlijk het voor elke mens ,  dus ook voor jou , gedroomd heeft
Vandaag legt de evangelist Lucas enkele uitspraken in Jezus mond om de mensen van de eerste Kerk, en over hun hoofden dus vandaag ons, aan het denken te zetten over onszelf. Jezus sprak dikwijls in gelijkenissen omdat deze beelden dagdagelijkse voorbeelden zijn die uit het gewone leven genomen waren.
Zo horen wij vandaag de gelijkenis tussen een leraar en zijn leerling : Neem een voorbeeld aan Christus die als Leraar tussen de mensen stond én probeer te leven zoals Hij ; probeer te worden zoals Hij , te denken zoals Hij…  Hier worden wij elke viering uitgenodigd in het sacrament van de communie zijn levenskracht , zijn levensspirit te ontvangen : wordt als het ware mijn lichaam , kruip in mijn huid op een zodanige manier dat we van God geen schrik moeten hebben maar Hem ook Vader of Moeder mogen noemen. Zijnde Iemand waar we ons thuis bij voelen , iemand waar we naar opkijken en die ons bescherming en warmte biedt.
Maar pas op , denk niet te vlug dat je er al bent ! klinkt de verwittiging van Christus vandaag tot ons. Dit beluisteren we in het beeld van de splinter en de balk … heel menselijk !
We staan vlak voor de veertigdagentijd , volgende woensdag worden we uitgenodigd ons te laten tekenen met het askruisje als teken van bekering, van bewustwording van ons mens-zijn. En zodanig is de cirkel weer rond : waar het op aankomt is onze binnenkant en niet de buitenkant. Onze warmhartigheid, straal liefde uit en je zult liefde ontvangen ( volgend beeld van de boom én zijn vruchten )
Welnu hoe moeten we dit nu proberen te bereiken ? Heel eenvoudig of toch niet ? Misschien is het toch niet evident te worden zoals die Jezus van Nazareth, die unieke mens die ons heeft voorgeleefd wat het betekenen kan dat elke mens geschapen is naar het beeld van God zijn Schepper. Droomde God niet bij de schepping van een aards paradijs, een wereld van goedheid , van vrede en liefde waar elke mens een plaats heeft …
Wij worden elke dag uitgenodigd – of mag ik zeggen uitgedaagd – om hieraan te werken en zelf ook initiatief te nemen want zijn we er al ?  Ik denk het niet : er is nog altijd zoveel armoede, ongelijkheid en egocentrisme. Daarom laten we deze dagen ons best doen om te doen wat Jezus in zijn leven heeft trachten voor te leven : altijd positief blijven denken , mensen bemoedigen én bevestigen , woorden van hoop en troost te spreken
Of met andere woorden : laat reeds , midden in de winter , zoals deze week , de lentezon doorbreken in onze manier van leven en je zult zien alles wordt anders, mooier én je hebt er zelf ook deugd van !

Luc Dekelver

Dit bericht is geplaatst in Onze preken. Bookmark de permalink.