7e paaszondag C 2019 p

Gods liefde volle aanwezigheid wordt zichtbaar in elk van ons … (Hand. 7, 55-60 ; Joh., 17, 20-26)          (Viering)

Met deze zondag komen we heel dicht in de buurt van het hoogfeest van Pinksteren. De teksten van de liturgie cirkelen rond het geheim van Jezus aanwezigheid maar ook van zijn er niet meer bijzijn. Vorige week hoorden we nog dat zijn heengaan een evidentie was opdat de Heilige Geest zou kunnen binnenkomen in het leven van zijn vrienden en over hun hoofden heen dus ook in ons leven.
Zoals het het geval was in de evangeliewoorden van vorige week helpen de eerste lezing en het evangelie van vandaag om het visioen van die nieuwe hemel en die nieuwe aarde zijn juiste plaats te geven. Wij worden a.h.w. deelgenoot van het gebed van Jezus want ook hier draait het rond aanwezigheid en afwezigheid. Jezus leeft vanuit het besef van zijn levenseinde, dat een heengaan is over de dood heen, naar een leven bij zijn en onze Vader in die eeuwige Liefde die God zelf is.
En daarom bidt Hij om eenheid, een eenheid die er was tussen hemzelf en de Vader en die de verborgen motor was van al zijn handelen. Maar zijn volgelingen worden de facto in deze eenheid betrokken, opdat ook zij later in staat zouden zijn de Vader aan de wereld te openbaren. Wat is dat dan voor eenheid waarover Jezus spreekt ?
Het is een eenheid die geworteld is in een unieke liefdesrelatie tussen God en mens. Een relatie die een intense vorm inhoudt van communicatie, van zich thuisvoelen bij elkaar én dan ook uitgezonden worden om er anderen van te laten delen. Een echte intense liefdesrelatie bouwt de ander op en geeft kracht en inspiratie om nieuwe wegen te gaan en zodoende je eigen leefwereld te verruimen. Dit is precies, horen we in de evangelielezing van vandaag, wat Jezus leerlingen zullen moeten doen. Zich niet opsluiten tussen vier muren of ideologie maar midden de mensen getuigenis afleggen van Gods aanwezigheid in onze wereld.
Het evangelie van vandaag wordt ook het hoogpriesterlijk gebed van Jezus genoemd dat Hij uitsprak de laatste uren van zijn leven en waar Hij zijn apostelen, en vandaag dus ook ons, verzekerde dat Hij hen niet alleen zou laten. Maar dat Hij zijn Geestkracht, zijn Geestdrift zou doorgeven als we maar de tijd zouden nemen om ook eens tussen de lijnen te durven lezen. Het lijkt ogenschijnlijk wel een onmogelijk en irreëel gebed: ‘Mogen allen één zijn zoals Gij Vader en Ik één zijn…’.
Denk maar even aan vorige zondag met de daaruit voortvloeiende verkiezingsresulaten. Waar zit de eenheid tussen de verschillende politieke ideologieën? en waarom worden er dan uitspraken gehoord zoals: met iedereen maar niet met … Waar blijft dan de eenheid van een volk?
Misschien moeten wij maar een voorbeeld nemen aan de evangelische eenheid die Christus ons vandaag aanbiedt. Laat ons eens proberen te preciseren wat eenheid kan inhouden: zeker niet de bedoeling van allemaal hetzelfde te denken en te geloven. De wereld zou er nogal eentonig gaan uitzien!
De evangelische eenheid is er één van eenheid in verscheidenheid. Volwassen eenheid veronderstelt juist een diversiteit van aanvoelen. Johannes spreekt ons over een eenheid die steunt op de Liefde én op toepassingen vanuit gemeenschappelijke inspiratie door de Blijde Boodschap ons voorgeleefd door die unieke mens Jezus van Nazareth (denk maar aan het beeld van de wijnstok en de ranken of het ene lichaam en de ledematen … )
Misschien zit hier wel een expliciete boodschap in voor onze politici: volwassen eenheid laat verscheidenheid toe en nodigt uit tot dialoog. Maar opgepast: een ketting is maar zo sterk als haar zwakste schakel!
Samengevat zouden we kunnen zeggen dat Jezus’ gebed om kracht voor zijn apostelen er één is van een smeekbede tot God om hen toen, en ons ook vandaag, bewust te maken om onze levensopdracht au sérieux te nemen: Heb elkaar lief zoals ik jullie het liefgehad. Dit klinkt wel logisch maar het is allesbehalve evident in deze maatschappij. Moge door ons handelen en spreken Gods liefdevolle aanwezigheid zichtbaar worden in al de kleine dingen van elke dag én weet dat we er niet alleen voor staan. Gods Geest, Jezus vurig enthousiasme zal ons wel helpen.
Met Gods liefde in ons, met onderlinge steun en bemoediging ligt de weg breed open naar een beeld van een kerkgemeenschap/maatschappij waar het goed is. Zodoende hoop ik dat ik mag besluiten: je bent goed bezig, hou het niet voor jezelf en deel die liefde met anderen… en je zult zien en voelen dat de wereld een beetje meer openbloeit rondom jou!
Luc Dekelver – diaken

Kategorie(n): Onze preken

Comments are closed.