4e zondag van de vasten C 2022

27 03 2022

Begroeting

Moge de barmhartigheid Gods
– + Vader, Zoon en H. Geest –
over ons neerdalen,
nu wij hier samen zijn rond zijn tafel. Amen.

Openingswoord 1

Gods Woord is altijd een Woord van verzoening.
Geen treffender beeld daarvan
dan de vader uit de bekende parabel,
die al op de uitkijk staat,
zijn verloren zoon geen verwijten maakt,
maar hem met open armen thuis ontvangt.
Gods liefde en de echte liefde van mens tot mens
zijn altijd onvoorwaardelijk
en doorbreken zo de keerkring van het kwaad.
Monique Suys

Openingswoord 2

Vandaag luisteren wij naar de bekende parabel
van de verloren zoon of – beter – van de barmhartige vader.
In wie van de twee broers je jezelf het meest herkent,
– in de rebelse  avonturier of in de brave Hendrik, –
dat doet er eigenlijk weinig toe.
God blijft naar ieder van ons uitzien
en sluit ons in zijn liefdevolle armen als we naar Hem terugkeren.
Welke levenskeuzes we ook maken,
het belangrijkste is dat we thuiskomen bij de Vader.
Dat is een reden om feest te vieren.

Gebed om ontferming 1

-Heer, niettegenstaande we onszelf christenen noemen,
gaan we toch dikwijls wegen op die niet de uwe zijn.
Gij laat ons begaan en dwingt ons niet,
maar staat ons telkens weer geduldig op te wachten.
Omdat we vaak eigenwijs zijn, vragen wij:
Heer, ontferm U over ons.
Heer, ontferm U over ons.

-Christus, Gij hebt ontelbare keren aan mensen die in de fout gingen,
vergeving geschonken,
zonder enig verwijt,
met alleen de boodschap:
doe het in de toekomst beter.
Zo mild gedragen wij ons meestal niet tegenover anderen.
Daarom vragen wij:
Christus, ontferm U over ons.
Christus, ontferm U over ons.

-Heer, ons leven is inderdaad niet altijd allemaal rozengeur en maneschijn,
maar in feite hebben we niets tekort.
Toch zijn we vaak jaloers op anderen die eens iets extra te beurt valt.
We klagen zo gemakkelijk, veel meer dan dankbaar te zijn.
Daarom vragen wij:
Heer, ontferm U over ons.
Heer, ontferm U over ons.

God, leer ons wat milder te zijn
en dankbaarder. Amen.

Gebed om ontferming 2

-Vaak kwetsen we elkaar,
lopen we anderen omver,
omdat om, doordrammend, onze eigen weg te gaan.
Dan telt enkel onze keuze en houden geen rekening met de anderen.
Daarom:
Heer, ontferm U over ons.
Heer, ontferm U over ons.

-Bijna even vaak ondervinden we dat die ingeslagen weg toch niet is
waarvan we droomden.
Nog moeilijker is het om dit dan openlijk toe te geven en terug te keren,
om een nieuw begin te willen maken,
omdat we weten dat heel wat van onze medemensen ons falen
niet zomaar vergeten en vergeven.
Om ons tekort aan moed, vragen wij:
Christus, ontferm U over ons.
Christus, ontferm U over ons.

-God, de vader liet zijn zoon zijn verontschuldigingen niet uitspreken.
Hij sluit hel liefdevol in zijn armen en richt voor hem een feest aan.
Blijkbaar kon de andere zoon
– en ook wij vaak – zulke mildheid moeilijk verstaan, wringt dat bij hem en ons.
Maar Gods liefde behoudt het initiatief,
ook in bekering en vergeving.
Om ons tekort aan inzicht in ware liefde, vragen wij:
Heer, ontferm U over ons.
Heer, ontferm U over ons.

God, laat deze parabel ons dagelijks inspireren
om onze tekorten te erkennen en mild te zijn voor die van anderen. Amen.

Openingsgebed 1

God, onze Schepper,
alles wat we zijn en hebben,
hebt Gij ons gegeven.
Dat maakt ons dankbaar.
Laat ons ophouden steeds te streven naar meer.
Doe ons vreugde vinden in het genoeg.
Help ons te delen met elkaar
en met de wereld die Gij liefhebt,
in de naam van Christus,
ons Voorbeeld. Amen.

Openingsgebed 2

God, onze Vader, voor wie alle mensen gelijk en evenwaardig zijn,
in Jezus hebt Gij ons getoond
hoe wij de scheidsmuren moeten afbreken.
Blijf ons nabij in onze goede en minder goede dagen.
Blijf naar ons uitzien als wij U uit het oog verliezen.
Blijf naar ons toekomen als wij naar U zoeken
en vervul ons van uw vrede
als wij gehavend en berouwvol naar U terugkeren. Amen.

Lezingen

De lezingen vandaag spreken over verzoening.
In de eerste lezing worden we aangespoord
om, naar het voorbeeld van Christus,
ons te verzoenen met God en met elkaar.
En in de parabel van het evangelie
krijgen wij een nieuwe kijk op God,
die als een goede vader woorden van verzoening spreekt
en volop ruimte geeft aan zijn beide zonen.
Monique Suys

Eerste lezing (Joz. 5, 9a. 10-12)

Uit het boek Jozua

9           In die dagen sprak de Heer tot Jozua:
`Vandaag heb Ik de smaad van Egypte van u afgewenteld.’
10         Terwijl de Israëlieten in Gilgal gelegerd waren,
vierden zij Pasen op de veertiende dag van de maand,
in de avond, in de vlakte van Jericho.
11 En de dag na Pasen, juist op die dag,
aten zij ongezuurd brood en geroosterd graan
dat uit het land zelf afkomstig was.
12 De volgende dag hield het manna op;
ze konden nu eten wat het land opbracht.
Voortaan kregen de Israëlieten geen manna meer;
gedurende dat jaar aten zij datgene wat Kanaän opbracht.
KBS Willibrord 1995

Tweede lezing (2 Kor. 5, 17-21)

Uit de tweede brief van de apostel Paulus aan de christenen van Korinthe

Broeders en zusters
17 Zo is dus iemand die in Christus is, een nieuwe schepping:
het oude is voorbij, het nieuwe is er al.
18 En dit alles komt van God,
die ons door Christus met zich heeft verzoend
en ons de dienst van de verzoening heeft toevertrouwd.
19 Ja, God heeft in Christus de wereld met zich verzoend
zonder de mensen hun overtredingen aan te rekenen,
en ons heeft Hij de boodschap van de verzoening toevertrouwd.
20 Wij zijn dus gezanten van Christus,
alsof God zelf u oproept door ons woord.
Wij smeken u in Christus’ naam:
laat u met God verzoenen!
21 Hem die geen zonde heeft gekend,
heeft God voor ons tot zonde gemaakt,
opdat wij door Hem Gods gerechtigheid zouden worden.
KBS Willibrord 1995

Evangelie
(Lc., 15, 1-3. 11-32)

Uit het heilig evangelie van onze heer Jezus Christus volgens Lucas

1           In die tijd kwamen alle tollenaars en zondaars telkens naar Jezus luisteren.
2           De farizeeën en schriftgeleerden spraken daar schande van en zeiden:
`Die man ontvangt zondaars en eet met hen.’
3
          Maar Hij vertelde hun deze gelijkenis:
11
`Iemand had twee zonen.
12         De jongste zei tegen zijn vader:
`Vader, geef mij mijn deel van de erfenis.”
En hij verdeelde zijn vermogen onder hen.
13         Niet lang daarna vertrok de jongste zoon met al zijn bezit naar een ver land,
waar hij het verkwistte in een losbandig leven.
14         Toen hij alles opgemaakt had,
kwam er een zware hongersnood over dat land
en ook hij begon gebrek te lijden.
15         Hij zwierf rond tot hij in dienst trad bij een van de inwoners van dat land;
die stuurde hem het veld in om varkens te hoeden.
16         Graag had hij zijn honger gestild met het voer dat de varkens aten,
maar niemand gaf hem wat.
17         Toen kwam hij tot zichzelf en zei:
`Zoveel dagloners van mijn vader hebben brood in overvloed,
en ik verga hier van de honger!
18         Ik ga terug naar mijn vader.
Ik zal hem zeggen:
Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen u;
19         ik ben het niet meer waard om uw zoon te heten,
behandel me als een van uw dagloners.”
20         En hij ging terug naar zijn vader.
Toen hij nog ver van huis was, zag zijn vader hem al en werd ontroerd;
snel liep hij op hem toe, viel hem om de hals en kuste hem.
21            `Vader,” zei de zoon tegen hem,
`ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen u;
ik ben het niet meer waard om uw zoon te heten.”
22         Maar de vader zei tegen zijn slaven:
`Haal vlug de mooiste kleren en trek ze hem aan,
doe een ring aan zijn vinger en schoenen aan zijn voeten.
23         Haal het gemeste kalf en slacht het; laten we eten en feestvieren,
24         want mijn zoon hier was dood en is weer levend geworden,
hij was verloren en is teruggevonden.”
En het feest begon.
25         Maar zijn oudste zoon was nog op het land.
Toen hij naar huis kwam, hoorde hij muziek en dans.
26         Hij riep een van de knechten en vroeg wat er te doen was.
27         Die antwoordde:
`Uw broer is thuisgekomen en uw vader heeft het gemeste kalf geslacht,
omdat hij hem gezond en wel terug heeft.”
28         Toen werd hij kwaad en hij wilde niet binnenkomen.
Daarop kwam zijn vader naar buiten
en probeerde hem tot andere gedachten te brengen.
29         Maar hij gaf zijn vader ten antwoord:
`Ik dien u nu al zoveel jaren en nooit heb ik een gebod van u overtreden,
maar mij hebt u nog nooit een bokje gegeven
om met mijn vrienden feest te vieren.
30         Maar nu die zoon van u is thuisgekomen,
die uw vermogen met hoeren heeft verbrast,
hebt u voor hem het gemeste kalf geslacht.”
31         Maar hij zei :
`Jongen, jij bent altijd bij me en alles wat ik heb is van jou.
32         We moeten feestvieren en blij zijn,
want die broer van je was dood en is weer levend geworden,
hij was verloren en is teruggevonden.” ‘
KBS Willibrord 1995

Geloofsbelijdenis 1

Ik geloof in God,
die er voor ons wil zijn,
die naar ons luistert,
die ons nabij wil zijn.

Ik geloof in Jezus,
die Mens is geworden,
die oog had voor kwetsbare mensen,
die niemand in de kou liet staan.

Ik geloof in de Geest
die ons bezielt om Jezus na te volgen.

Ik geloof ook in de mensen om mij heen,
dat zij zoeken naar geluk,
dat zij door U, God, bemind worden.

Ik geloof ook in mijn eigen leven,
en dat Gij, God, mij bemoedigt en beschermt.

Ik geloof dat Gij ons allen een leven hebt gegeven,
dat sterker is dan de dood. Amen.

Geloofsbelijdenis 2

Ik geloof in God, de Vader, die zijn zegende hand
boven alle landen en volkeren houdt,
in de hoop dat de mensen elkaar alle goeds gunnen.

Ik geloof in Jezus, zijn Zoon,
die Zichzelf weggaf omwille van de mensen,
om hen te bevrijden
van pijn en verdriet,
van veroordeling en vereenzaming.
Ik geloof in Jezus,
die eenieder welkom heet en niemand verstoot.

Ik geloof in de Heilige Geest
die ons aanmoedigt om elkaar
gelijkwaardig en gastvrij te verwelkomen. Amen.

Voorbeden 1

-Bidden wij voor onze moderne samenleving
die vaak onachtzaam en gevoelloos omspringt
met de kostbare erfenis van moeder natuur.
Dat wij ons opnieuw verbonden weten met onze Schepper,
die ons behoedzaam leert omgaan met alle vormen van leven.
Laten wij bidden…

-Bidden wij voor mensen in onze omgeving,
die, mede door ons oppervlakkig oordeel,
afgeremd worden in hun groei naar echt mens-zijn.
Dat zij mensen mogen ontmoeten die het beste in hen aanspreken.
Moge wij zulke mensen zijn.
Laten wij bidden…

-Bidden wij voor al wie verantwoordelijkheid dragen in de Kerk.
Dat zij écht bekommerd zouden zijn
om wie ontgoocheld wegblijven of verloren lopen.
Dat zij een eerlijk gesprek met hen niet uit de weg zouden gaan.
Laten wij bidden…

God onze Vader,
geef ons iets van de levenshouding van Jezus, uw Zoon.
Toon ons uw barmhartigheid,
niet omdat wij die hebben verdiend,
maar omdat Gij een milde, vergevende God zijt. Amen.

Voorbeden 2

-Bidden we voor onszelf.
Dat we mild met elkaar omgaan,
anderen nooit vastpinnen op hun verleden,
maar hen steeds weer nieuwe kansen bieden.
Laten wij bidden…

-Bidden we dat wij de anderen zouden meten met de maat
waarmee wijzelf wensen te worden gemeten.
Laten wij bidden…

-Bidden we voor de Kerk.
Dat zij als Kerk van zondaars
ook een Kerk van vergeving mag zijn,
waar mensen elkaar open en welwillend tegemoet treden
en elke verdachtmaking uit den boze is.
Laten wij bidden…

-Bidden we om een Kerk
waarin ieder zich genodigd weet
en niemand wordt uitgebannen of aan de kant gezet.
God, maak uw Kerk bevrijdend,
zoals Jezus bevrijdend was.
Laten wij bidden…

-Bidden we voor alle landen en volkeren.
Dat hun onderlinge verhoudingen
niet worden bepaald door haat en rivaliteit,
maar door vriendschap en oprechte zorg voor elkaar.
Laten wij bidden…

-Bidden we om vrede,
die de aarde bewoonbaar maakt.
Om gerechtigheid,
die een goede toekomst dichterbij brengt.
Laten wij bidden…
naar Gerard Kock

Voorbeden 3

Wij leven in een wereld van goed en kwaad.
Ook wij maken daarvan deel uit.
Bevelen wij die wereld aan
bij Hem die groter is dan ons hart,
en die ons grootmoedig zijn vrede wil schenken.

-Bidden wij voor jongeren
die, omwille van welke oorzaak ook,
op drift zijn geraakt en in onvrede leven met zichzelf en hun omgeving.
Dat zij mensen ontmoeten die hen niet afschrijven,
maar hen hartverwarmend stimuleren tot een nieuw leven.
Laten we bidden…

-Bidden wij voor medewerkers van sociale opvangcentra.
Dat zij hun geduld beloond zien
in de heropleving van ontspoorde jongeren
die aan hun zorgen werden toevertrouwd.
Laten we bidden…

-Bidden we voor alle kerkgangers van vandaag.
Dat zij, geraakt door het evangelie van Gods barmhartigheid,
zich daaraan dankbaar durven overgeven,
en Gods vreugde delen
om alle weer thuisgekomen mensenkinderen.
Laten we bidden…

Gij die barmhartig zijt, God,
vervul ons met uw mildheid
opdat we naar elkaar toe zouden durven gaan,
zowel in onze goede als in onze kwade dagen,
in de hoop dat in ons midden uw vrede open bloeit. Amen.
naar Jacques Verhees

Gebed over de gaven 1

Dit brood en deze wijn
zijn tekenen van bevrijding voor allen,
tekenen van onze keuze voor leven met en voor de minsten.
Maak ons beschikbaar, Heer, breekbaar als levend brood.
Maak ons vloeibaar, Heer, genietbaar als tintelende wijn.
Moge dit zo zijn, dag na dag,
tot eindelijk uw dag zal aanbreken,
de dag dat allen leven vanuit uw gebod van liefde. Amen.


Gebed over de gaven 2

God van alle leven,
dankbaar om moeder aarde, om haar rijke gaven,
hebben wij brood en wijn op tafel gezet,
symbolen voor een eerlijke en respectvolle gemeenschap
die iedere vrouw, man en kind de kans gunt
op een waardig en goed leven.
Wij bidden om durf en doorzettingsvermogen
zodat we blijven ijveren voor toekomst voor iedereen. Amen.
naar Broederlijk Delen

Tafelgebed

Wij danken U, barmhartige God,
omdat Gij een God van mensen zijt,
dat Gij onze God genoemd wil worden,
dat Gij ons kent bij onze namen,
en dat Gij de wereld in uw handen houdt.

Want daarom hebt Gij ons geschapen
en geroepen in dit leven:
dat wij met U verbonden zouden zijn,
wij, uw mensenvolk op aarde.

Gezegend zijt Gij,
Schepper van al wat bestaat;
gezegend zijt Gij,
die ons ruimte geeft en tijd van leven;
gezegend zijt Gij om het licht in onze ogen
en om de lucht die wij ademen.

Wij danken U voor heel de schepping,
voor alle werken van uw handen,
voor alles wat Gij gedaan hebt in ons midden
door Jezus Christus, onze Heer.

Daarom huldigen wij uw naam,
Heer, onze God,
en aanbidden U met de woorden:

Heilig, heilig, heilig de Heer,
de God der hemelse machten.
Vol zijn hemel en aarde van uw heerlijkheid.
Hosanna in de hoge.
Gezegend Hij die komt in de naam des Heren.
Hosanna in de hoge.

Wij hebben U nooit gezien, God,
maar wij mogen U wel ontmoeten
waar mensen van elkaar houden,
genade zijn voor elkaar
en uw schepping eerbiedigen.

Wij hebben U nooit gezien, God,
maar Gij geeft Uzelf aan ons,
in een medemens, in een geliefde,
in een reisgezel, in een zieke,
in Jezus, de Dienaar van de wereld.

De avond voor zijn lijden en dood
zat Hij met zijn vrienden aan tafel.
Toen nam Hij brood als teken van zijn leven
brak het, deelde het rond en zei:
“Neem en eet hiervan gij allen
want dit is mijn Lichaam, mijn Leven,
voor u gegeven, voor u gebroken.”

Toen nam Hij de beker met wijn,
gaf hem rond en zei:
“Neem en drink hier allen uit,
want dit is de beker van het nieuwe en eeuwige Verbond.
Dit is mijn Bloed dat voor u vergoten wordt
opdat het kwaad uit de wereld zou verdwijnen,
opdat er vreugde en toekomst zou zijn voor alle mensen.
Telkens als gij van dit Brood eet en uit deze Beker drinkt,
denk dan aan Mij.”

Verkondigen wij de kern van ons geloof:

Heer, Jezus, wij verkondigen uw dood,
en belijden tot Gij wederkeert
dat Gij verrezen zijt.

Om dit te herdenken
blijven wij het brood breken voor elkaar,
zoals zovelen reeds voor ons deden.
Wij bidden voor de mensen
die een bijzondere plaats innemen in ons hart,
ook voor hen die van ons zijn heengegaan.
Laat uw mensen nooit verloren gaan,
bewaar hen in uw liefde,
schrijf hun namen in de palm van uw hand.

Zend uw Geest uit over uw Kerk.
Geef ons hoop, God.
Geef ons vrede omwille van Jezus Christus.
Met Hem en in Hem
zijn wij uw mensen,
zijt Gij onze Vader,
nu en tot in eeuwigheid. Amen.


Onze Vader

God vertrouwde zijn wereld toe aan mensenhanden.
Laten we die handen vouwen en bidden zoals Jezus ons heeft voorgebeden:
Onze Vader,…

Wees onze hoop, Vader,
zodat wij het met elkaar uithouden,
elkaar beter begrijpen,
steunen,
niet laten vallen.
Breek ons open,
maak ons ontvankelijk voor de Geest van Jezus.
Dan zullen we hoopvol kunnen uitzien
naar de wederkomst van Jezus, Messias, uw Zoon.
Want van U is het Koninkrijk….

Vredeswens 1

Geef vrede, Heer, aan het hart van de mens die lijdt:
moge hij standhouden, gesterkt door hoop.
Geef vrede, Heer, aan machtszoekers en beschermers van eigen positie:
moge zij weer vertrouwen stellen in het hart van de mens.
Geef vrede, Heer, aan ons eigen hart,
laat het aanvoelen wat goed is en recht
zodat wij elkaar beschermen tegen kwaad en onrecht.
Die vrede van de Heer zij altijd met u.
En geven wij elkaar een hartelijke blijk van vrede en vreugde.

Vredeswens 2

Vrede betekent: het weer goed maken met je broer en je zus.
Vrede betekent: een ander net zoveel ruimte gunnen als jijzelf nodig hebt.
Vrede betekent: een hand uitsteken om een ander te helpen,
ook al denk je dat het niet zal baten.
Heer, schenk ons uw vrede
opdat wij, op onze beurt,
vrede kunnen zijn voor anderen.
Die vrede van de Heer zij altijd met u.
En geven wij elkaar een hartelijke blijk van vrede en vreugde.

Lam Gods

Communie

Wij vormen allen één lichaam
omdat wij mogen eten van het ene Brood dat Leven geeft.
Dat Brood, die Geest, moeten wij op onze beurt verder uitde­len.
Dit is het Lam Gods dat wegdraagt…
Heer, ik ben…

Bezinning 1

Verloren

Durf het aan!
Durf te zien dat je op het verkeerde spoor zit.
Durf het jezelf te bekennen
en kom terug.
Draai je om.
Keer het tij.
Kom op je stappen terug.

Wees niet bang.
Draai je om en keer terug.
Er wordt naar je uitgekeken,
naar je gezocht.
Er wordt op jou gewacht.
Kom terug.
Je bent welkom.

In blijdschap word je onthaald,
in feestelijke vreugde.
Geloof het maar.
Je bent welkom.
Kom terug.
naar Ida Guetens

Bezinning 2

De verloren zoon in ons

In iedere liefde
komt een moment
dat je bij mekaar
niets meer te bewonderen hebt.
Wonden van té harde woorden
en misbruikt vertrouwen
worden zelfs door de tijd
amper geheeld.
Hooggespannen verwachting
werd bittere ontgoocheling.
Aanbidding werd haat.

Uitpraten helpt niet meer:
je kent mekaar al door en door.
Gebreken zijn niet meer te verbergen.
Van de idealen en de dromen
is alleen wat naakte schamelheid
overgebleven.

En misschien
heel diep van binnen de vraag
die men niet meer stellen durft:
zou jij nu nog
van mij willen houden?

In elke liefde
komt dat cruciale moment
waarop een mens heel diep moet kiezen:
ofwel geef je het kwaad een kans
ofwel geef je mekaar een kans.
Vergeven heet dat dan:
mekaar aanvaarden zoals je maar bent
en niet meer
zoals je zou moeten zijn.

Zo heeft God de wereld liefgehad.
naar Carlos Desoete

Slotgebed 1

Wij strekken onze hand uit naar een toekomst die niet eeuwig kan uitblijven.
Wij wedden op de kracht van alle strijders voor gerechtigheid,
van alle zoekers naar vrede.
Wij strekken onze hand uit naar U, God,
om samen uw droom tot werkelijkheid te maken:
een aarde die behoort aan allen. Amen.

Slotgebed 2

God en Vader,
Gij gunt ons deze tijd van veertig dagen
om ons opnieuw tot U te keren en tot elkaar.
Geef dat wij die tijd goed gebrui­ken
in aandacht voor uw Woord,
in onthechting om te delen metterdaad,
in solidariteit en toewijding met de armsten,
in goedheid voor elkaar.
Help ons te groeien,
zodat de gemeenschap die we vormen,
uw Liefde uitstraalt. Amen.

Zending en zegen 1

Wie Gods liefde en vergeving heeft mogen ervaren,
wordt milder voor anderen.
Moge wij ons zo gezegend weten door God die is:
+ Vader, Zoon en H. Geest. Amen.

Zending en zegen 2

Of we ons nu herkennen in de jongste of in de oudste zoon,
of in de vader,
God houdt van ons!
Daarom wil Hij ons ook zegenen
met de liefde van + de Vader, de Zoon en de H. Geest. Amen.

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.