32e zondag door het jaar C 2016 p

29/30 oktober  2016           (Viering)

Vertel ons iets over leven na de dood                

In deze tijd van het jaar ademt gans de natuur én de liturgie na Allerheiligen en Allerzielen het mysterie van leven en sterven uit. Het is a.h.w.de meest essentiële dimensie van het religieuze leven.
Misschien hebben we ons die vraag ook al dikwijls gesteld: hoe ziet het leven na de dood er nu uit ? Is er echt leven ? Vandaag wordt Jezus met deze levensvraag geconfronteerd via de Sadduceëen , een groep gelovige joden die niet geloven in een leven na de dood.
Ik spreek liever over leven over de dood heen. Is ons leven geen constant ontvangen en terug loslaten ? Ik weiger te geloven dat leven enkel is : geboren worden – leven en sterven én gedaan … Misschien is deze vraag veel te rationeel : is geloven niet iets meer dan enkel ratio? Het mysterie van God en mens draait voor mij over wie God werkelijk wil zijn voor de mens : Liefde met een hoofdletter ! Daarom vind ik dat de diepe zin van het leven a.h.w. een permanente levensopdracht inhoudt tot zelfs over de dood heen
Jezus beantwoordt dan ook deze strikvraag niet wit-zwart maar laat de mensen nadenken. Hij spreekt over het beeld van “engelen” geënt op liefde. Zou dit ook niet over de kern van ons verrijzenisgeloof kunnen gaan ? Als mijn manier van leven , zei Jezus ooit , zinvol is voor u, welnu neem het dan over (cfr. boodschap aan en van de Emmaüsgangers). Het leven na de dood is niet te omschrijven in een beeld van het aardse leven, het is anders én totaal nieuw : opgenomen worden in de Liefde die God zelf is.
Klinkt dit overtuigend ? Helemaal niet, zegt de ongelovige – dit is louter interpretatie. Maar als gelovige klinkt deze boodschap wel anders. Zou een visie over leven over de dood heen geen  genade kunnen zijn ? Een geschenk om ons door diegenen die ons dierbaar zijn én blijven, zelfs over de dood heen, te laten uitdagen na te denken over de zin van ons leven hier op aarde?  Als liefde ons samenbindt dan stopt die niet bij het sterven : zo wordt het leven a.h.w. een vicieuze cirkel die begint bij God , in en uit liefde geboren tussen mensen , en opnieuw eindigt in de oneindige Liefde bij God
Ik geloof dat God zodoende elke mens koestert en opneemt in het volle leven van Zijn aanwezigheid maar laat mij niet proberen dit uit te drukken in hoe/waarom, zoals Jezus zich niet liet vangen aan de vraagstelling in het evangeliewoord. Kan dit niet de definitie zijn van  Christus’ verrijzen in ieder van ons die probeert te leven in Zijn voetsporen ?
Mijn boodschap vandaag is dat wij alle dagen meer en meer verrijzenismensen mogen worden : hier én nu kiezen voor het leven en niet voor de dood, zoals wij getuigen mogen dat onze God een God van levenden is en niet van doden …
Luc Dekelver

Kategorie(n): Onze preken

Comments are closed.