31e zondag door het jaar C 2019 p

 3 november 2019                       (Viering)

Voor God is niets én zeker niemand te min …
Jezus’ ontmoeting met Zacheüs
           (Lc. 19,1-10)

We hebben het allemaal al wel eens zelf ervaren of gehoord van anderen : dat iemand je niet wil ontmoeten. Het kleineert de mens en maakt ze klein.
Vandaag horen we in het evangelie over Zacheüs. Hij was klein van gestalte , vertelt de evangelist Lucas. Maar hij werd vooral door de mensen van zijn omgeving klein gemaakt omwille van zijn collaboratie met de Romeinen als belastingontvanger én daarenboven was hij een financieel rijke jood geworden op kap van zijn medeburgers. Daarom negeerden ze hem en erger nog sloten zij hem uit. Hoewel hij dus materieel niets te kort kwam voelde hij zich geestelijk arm en verlaten.
Zacheüs had al zoveel over die fantastische Jezus gehoord en toen die Jezus naar de streek waar Zacheüs woonde kwam wou hij in ieder geval die grote profeet met eigen ogen zien. En zie zijn ontmoeting met die unieke mens , van Godswege gezonden naar de mensen ,maakte van die uitgestotene een andere mens. We beluisterden hoe Jezus als het ware de muur afbreekt die gebouwd is rondom Zacheüs deels door zijn eigen schuld, deels door het harde oordeel van zijn joodse medeburgers.
Zacheüs is in een boom geklommen te kunnen zien. Maar voordat hij Jezus opmerkt, merkt Jezus hem al en spreekt hem aan met de woorden : Ik wil vandaag bij jou te gast zijn … En hier gebeurt er als het ware een “menselijk” wonder. Of mogen we stellen een “goddelijk” wonder. Door het contact met Jezus kregen mensen in zijn tijd reële levenskansen. Iets wat we zo dikwijls meemaken in het levensverhaal van die Jezus van Nazareth. Hij maakt tijd voor elke “kleine” mens en schenkt groeikansen tot leven. Jezus zoekt én vindt dan ook het goede in elke mens. Jezus weet wel dat Zacheüs veel menselijke fouten maakt maar Hij graaft dieper en vindt dan ook hetgeen God zo unieks in elke mens wil terugvinden : liefde en vrede.
Misschien ligt hier een levensles voor ieder van ons vandaag. Eerst en vooral laten wij ons raken door Zijn Boodschap van Leven ? Want spijtig genoeg letten ook wij misschien te dikwijls op iemands gebreken in plaats van iemands mogelijkheden. We kunnen hier als het ware spreken van het opstandingsverhaal van die tollenaar. Jezus zegt zo dikwijls : Ik ben gekomen om te zoeken naar wat nog ontbreekt bij ieder mens en zodanig te redden wat ooit verloren is gegaan. Jezus praat niet “over” of achter de rug van de mensen maar “met” de mensen én dat maakt hem uniek in Gods ogen. En zulke aanpak resulteert steeds in een bekering tot nieuw leven. Cfr de overspelige vrouw, die op het punt stond gestenigd te worden, naar de gewoontes van die tijd, waar Jezus tegen zegt : ook Ik veroordeel je niet maar ga naar huis, begin opnieuw en bega deze fouten niet langer …
De boodschap die uit dit evangeliewoord klinkt is er één van nieuw leven voor elke mens die zich door Jezus aangesproken voelt. Wij vinden in dit verhaal een procesmatige beweging die we misschien ook eens zouden moeten kunnen terugvinden in ons eigen leven als we ons laten aanspreken door Jezus woorden en zodoende ons laten raken door God zelf die diezelfde Jezus Vader noemde.
Dit proces verloopt als het ware in 6 verschillende etappes. Misschien een uitnodiging om ook in ons leven hiervoor ons hart open te stellen : ( We vinden deze zeker terug in het verhaal van Zacheüs )
1. Er was een duidelijk verlangen van Zacheüs om Jezus te willen “zien” en misschien zelfs te laten raken door Zijn aanwezigheid. Deze man, waarover zoveel verhalen de ronde doen en die al goeddoende rondtrok  in Godsnaam , wil ik ook eens ontmoeten
2. Jezus kwam voorbij én Hij wist perfect wie Hem nodig had. Jezus en dus ook God weet wat elke mens diep in zijn hart nodig heeft zelfs vooraleer die mens dat kan formuleren
3. Als Zacheüs rechtstreeks wordt aangesproken ontstaat er eerst verwondering daarna verbijstering om uiteindelijk uit te groeien tot blijdschap. Hij werd gezien en kreeg een fenomenale groeikans
4. Zoals het heel menselijk is , en vandaag nog altijd gebeurt , is er steeds onbegrip zelfs afkeuring van de omgeving , van de gevestigde orde. Want elke verandering is voor iemand  of voor het systeem wel een bedreiging. Zo dikwijls werd Jezus afgeschilderd als Iemand die omgaat met zondaars en uitgestotenen.
5. Zacheüs komt tot een geloofsdaad. Na (figuurlijk) tot leven te zijn gewekt wordt alles anders. Hij voelt zich bevrijd van het minderwaardigheidsgevoel hem door medemensen aangemeten.
6. En vandaaruit , en dit is misschien wel het belangrijkste en het ultieme resultaat van het hele veranderingsproces : Er volgt een “beaming”  van hetgeen er gebeurd is ahw het “bekeringsproces” : ik ga mijn leven veranderen en zal restitutie doen van hetgeen ik vroeger verkeerd heb gedaan tegenover medemensen.
Moraal van deze hele historie : in dit menselijke levensverhaal van Jezus en de tollenaar worden maar weer eens alle maatschappelijke spelregels door Jezus opzij gezet en wel omdat hier goddelijke spelregels gelden. Hier geldt de allesomvattende barmhartigheid waarmee God uiteindelijk Zijn hele schepping draagt : draag zorg voor mijn gehele wereld en begin in je eigen kleine leefomgeving ! Alleen als ook wij ons laten raken door Gods genade klinkt in ons huis : vandaag is dit huis heil ten deel gevallen
Luc Dekelver – diaken

Kategorie(n): Onze preken

Comments are closed.