2e zondag door het jaar C  2019 p                                                            

20 januari 2019                  (Viering)

Bruiloft van Kana
  (Joh. 2, 1-12)

We hebben zopas liturgisch de Kerstperiode afgesloten en beginnen nu met het openbaar leven van die Jezus van Nazareth onder de loupe te nemen
Vandaag komen we Jezus tegen, nadat hij zich had laten dopen door Johannes in de Jordaan, op weg naar een bruiloft in Kana waar ook zijn moeder aanwezig is.

Bij zijn doop in de Jordaan heeft Jezus duidelijk ervaren wat zijn levensboodschap van Godswege uit wel zou kunnen inhouden. In die dagen immers leefde bij het Joodse volk heel uitdrukkelijk de hunker naar de komst van de Messias. Deze zou, vanuit de Bijbelse teksten in het Oude Testament, een nieuwe en betere tijd inluiden voor het volk van Israël: loskomen van de Romeinse bezetting, weg van de menselijke beperkingen van arm en rijk, van wetten en regeltjes opnieuw naar de opbouw van Gods koninkrijk op aarde of m.a.w. de voltooiing van Gods droom met ons zijn mensen: een wereld van vrede en geluk voor iedereen; een droomwereld zonder verdrukking of oorlog, kortom een wereld zoals het beeld van het aards paradijs.

Om de Blijde Boodschap van het Kana-verhaal te begrijpen moeten wij weten dat het bruiloftsfeest én de symboliek van water en wijn messiaanse symbolen zijn en dus niet letterlijk dienen genomen te worden. Zo dikwijls in het Oud Testament als in het Nieuw Testament wordt de verhouding tussen Jahweh en zijn volk, dus vandaag tussen God en ons, zijn mensen, omschreven in termen van bruid en bruidegom; van een bruiloftsfeest met eten en drinken van de beste kwaliteit; een land van melk en honing.

Wij kennen de evangelist Johannes als een schrijver met poëtische benadering… Hoe vertalen we dat vandaag voor ons vanuit een Jezus-optreden van het eerste uur ?
Die Jezus uit Nazareth, zoon van een eenvoudige timmerman, afkomstig uit een eenvoudig gezin. Een onbekende profeet die, geraakt door de tekenen van zijn tijd, maar vooral door het dagdagelijkse  leven van de mensen van zijn tijd, opnieuw naar de diepe levensvragen en de kern van Gods boodschap wou doorsteken. Jezus werd de Messias, de Christus niet vanuit wereldlijke machtsbespiegeling maar vanuit de diepe zin van het leven. Het beantwoorden van het mysterie tussen God en mens

Zijn boodschap was klaar en duidelijk: bouw een wereld op van liefde, van vrede, van dienstbaarheid, van breken en delen. Plaats God centraal in je leven en niet op de zijlijn.
Werk mee aan de realisatie van Gods droom met de schepping: elke mens, geschapen naar Zijn beeld en gelijkenis levend in een wereld van liefde en vrede. Jezus is de unieke mens bij uitstek die doorheen zijn leven getoond heeft dat die droom kan waargemaakt worden zelfs door de dood heen. En Hij heeft ervoor gezorgd dat wij niet alleen staan maar dat we, zoals Hij, geen schrik van God moeten hebben maar dat wij Hem ook Vader of Moeder mogen noemen: zijnde Iemand waar je thuis moogt komen én gerust kunt zijn.

Laten we dus maar trachten het evangeliewoord, met vallen en opstaan, in ons eigen leven een plaats te geven. Zo zullen wij elke week opnieuw de kans dienen op te nemen om in de kleine dingen van elke dag de wereld rondom ons iets beters te maken of mag ik zeggen: iets goddelijker. Zo mogen wij gerust zijn dat Gods bemoedigende woorden zullen klinken: Ik zie dat het goed is – doe zo voort of met Maria’s woorden uit de evangelietekst van vandaag: doe maar wat Hij u zeggen zal!

Luc Dekelver

 

Dit bericht is geplaatst in Onze preken. Bookmark de permalink.