1e zondag van de Advent A 2019 p

1 december 2019                   (Viering)

Wakker geschud worden
(Mt. 24, 37-44 ; Jes. 2,1-5)

Hoe dikwijls gebeurt het niet dat mensen wakker schieten als het te laat is, als het drama zich reeds voltrokken heeft? Het is daarom belangrijk dat wij elkaar op tijd waarschuwen: wordt wakker, kijk toch eens naar wat zich rondom jou aan het afspelen is!

Ons eens goed wakker schudden… dat lijkt ook de bedoeling van onze evangelietekst. Wordt eens wakker, zie toch hoe onze samenleving aan het verzieken is.
-Hoe individualisme hoogtij viert: wat ik doe en hoe ik me gedraag dat bepaal ikzelf en daar heeft een ander zich niets van aan te trekken.
-Hoe het populisme steeds meer om zich heen grijpt en onze maatschappij steeds verder uiteen splijt: wij de goeden – zij de slechten, weg ermee.
-Hoe het televisienieuws een aaneenschakeling is van beelden van geweld, armoe, vluchtelingen, terrorisme, overstromingen, bosbranden, tornado’s.
-En heb je deze week ook gehoord dat het Europese parlement de noodtoestand uitroept inzake klimaat omdat de afzonderlijke landen niet de moed opbrengen om afdoende maatregelen uit te vaardigen.

Wanneer wij zo onverantwoord blijven leven, lopen we dan niet het risico dat ons iets soortgelijks overkomt als de mensen ten tijde van Noach: zij aten, dronken, trouwden, leefden zorgeloos…  maar hadden geen oog voor het onheil dat op komst was, tot de zondvloed hen overspoelde en hen allemaal vernietigde. Enkel Noach, die wel waakzaam was geweest, kon veilig in zijn klaargemaakte ark overleven.

“Zoals het was in de dagen van Noach, zo zal het gaan bij de komst van de Mensenzoon (…) Wees dus waakzaam want je weet niet op welke dag de Heer komt.” hoorden we Jezus zeggen. Waakzaamheid is het knipperlicht dat telkens weer opflikkert in de adventstijd.

‘Advent’ betekent ‘komst’. Spontaan denken we aan het komende kerstfeest. Maar de adventsliturgie bekijkt het veel ruimer. Het gaat niet enkel om de komst van het kerstekind en om de wederkomst van de Heer in heerlijkheid, maar ook om de komst van de Heer in ons leven van elke dag.
‘Kijk waakzaam uit naar die komst van de Heer’, voegt Jezus er aan toe. Verwachten is één ding, waakzaamheid een ander. Verwachten en wachten kan een passieve activiteit zijn, maar waakzaamheid is een actieve ingesteldheid: zorg dat je er klaar voor bent, want je weet niet wanneer en hoe de Heer zich in je leven aanmeldt.
Ja, Hij kan opdagen in de gedaante van een klein kindje. Maar Hij kan ook voor je staan als een mens in nood, of in de gestalte van een mens die schreeuwt om elementair respect voor zijn mens-zijn. Als de Heer zo bij jou aanklopt, zal je dan zien dat Hij het is? Aanvaard je de uitgestoken Jezushand van een hulpbehoevende vluchteling?

Het adventsknipperlicht ‘wees waakzaam’ prikkelt ons om aandachtig te zijn voor wat op ons afkomt en wie naar ons toekomt. Want er komt ontzettend veel op ons af, elke dag opnieuw. De vraag is dan: wat is belangrijk en wat niet? Wat is heilzaam voor de mens en voor de samenleving? Er zijn dingen die je verlammen, of die je uit evenwicht brengen. Maar er zijn ook zaken die je vooruithelpen en waarmee je ook anderen kunt helpen. Toevallige ontmoetingen die zin en diepte geven aan het leven en waarbij je ervaart: hier krijgt een stukje van Gods Rijk van vrede, gerechtigheid en liefde gestalte.

Diep in elke mens huist zo’n verlangen naar ‘leven in volheid’. En de advent roept ons op om dit vonkje te doen ontvlammen. Daarom is het ook goed dat gedurende de hele adventsduur de visioenen van de profeet Jesaja worden voorgelezen. We hoorden vandaag al eentje in onze eerste lezing. Jesaja ziet en droomt van een stad waar God onder de mensen zal komen en waar de mensen leven in vrede en gerechtigheid. Waar zwaarden omgesmeed worden tot ploegijzers en speren tot sikkels – een wereld zonder kernarsenaal zoals paus Franciscus het onlangs noemde. Geen volk zal dan nog het zwaard trekken tegen een ander, en niemand zal nog leren oorlog voeren. “Huis van Jacob, kom, laat ons wandelen in het licht van de Heer”.

Hoe we kunnen wandelen in het licht van de Heer, daarvoor zijn de evangelies ons handboek. Zij getuigen van een persoon die geleefd heeft vanuit dit Jesaja-visioen en zodoende op een unieke wijze ons het gelaat van God leerde kennen, God die leeft onder ons, mensen.
Je bent een adventsmens als je leeft vanuit datzelfde Godsvisioen en elke dag waakzaam zijt om de weg daarheen te blijven volgen.
Marc Christiaens o.p.

Kategorie(n): Onze preken

Comments are closed.