19e zondag door het jaar C 2016 p

7 augustus 2016

Waakzaamheid geboden!

‘Het geloof is de vaste grond voor wat wij hopen, het bewijs van wat wij niet zien.’ Aan deze eerste zin uit de brief aan de Hebreeën kan je als christen je leven ophangen. Want het geloof is inderdaad een vaste grond van wat wij hopen. Zonder geloof kunnen we zelfs niet dromen van het bestaan van onzichtbare dingen, laat staan van de werkelijkheid van dingen die ons helemaal te boven gaan. Zoals God bijvoorbeeld: onzichtbaar, onvatbaar, maar door ons geloof wordt Hij reëel, een levende God die wij Vader mogen noemen.
Ik weet het, voor veel mensen is geloof iets voor dwazen die niet realistisch zijn. Volgens hen moet je naïef zijn of zelfs een domkop om te geloven in de echtheid van onzichtbare dingen. Welnu, ze vergissen zich, want geloof maakt gewoon deel uit van ons dagelijks leven, van onze relaties, van heel ons sociaal netwerk. Geloven doen we van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat, en als we dat niet doen, wordt het leven ondenkbaar. Ik geef enkele voorbeelden. Als wij als chauffeur niet geloven dat de anderen rechts rijden en stoppen aan een rood licht, durven we onszelf niet meer in het verkeer begeven. Als we niet geloven dat onze kinderen op school in goede handen zijn, zullen we ze thuishouden. Als we niet geloven in wie onze partner is, in wat hij doet en zegt, hebben we geen relatie meer. Kortom, neem geloof en geloven weg, en we hebben geen leven meer. Om ook daarvan een voorbeeld te geven: velen geloven niet in wat politici zeggen en beloven, en politici geloven elkaar zelf niet meer. Wel, we zien in ons land en in de hele wereld waartoe dit leidt: tot besluiteloosheid bij ons, en tot oorlog, burgeroorlog, terrorisme wereldwijd. Geloven is dus helemaal niet naïef en nog minder dom. Geloven betekent niet: je verstand op nul zetten. Integendeel, we gebruiken het om na te denken. Het geloof begrenst niet, maar het helpt om grenzen te verleggen. In alle omstandigheden die ik opnoemde, spelen onzichtbare dingen als vertrouwen en liefde effectief de belangrijkste rol. Vertrouwen in de andere chauffeurs, de leerkrachten, onze partner. Liefde, vriendschap, genegenheid, zorg en aandacht zijn allemaal onzichtbaar, en toch allemaal zo waarachtig, en zo volledig deel uitmakend van het leven. Ze worden slechts zichtbaar door mensen in relatie met anderen.
Geloven is vertrouwen. Vertrouwen in de liefde dat je opgevangen wordt. ‘Wees niet bang,’ voegt Jezus daar in het evangelie aan toe,‘want het heeft jullie Vader behaagd je het koninkrijk te schenken.’ Het Rijk van liefde, van vrede en gerechtigheid. Waakzaamheid is echter geboden, want als een dief in de nacht sluipen andere prioriteiten ons leven binnen en roven alle plaats weg in ons hart. Hoe kan het rijk Gods zich vestigen, als er geen plaats meer is? Als ons hart gericht is op macht en geld, dan is er geen plaats meer voor solidariteit en bescheidenheid. Als ons hart gericht is op eer en aanzien, is er geen plaats meer voor eenvoud en luisterbereidheid. Wees dus waakzaam, want in het Rijk Gods gelden andere visies en denkmodellen dan in onze maatschappij.
‘Houd je lendenen omgord en je lampen brandend. Jullie moeten net zo doen als mensen die hun heer opwachten: als hij komt en aanklopt, meteen kunnen opendoen.’ Ik denk dat Jezus hier een van de belangrijkste eigenschappen van een christen formuleert: dat hij waakzaam is en steeds bereid is om op weg te gaan. Het is geen theorie, en het zijn ook geen fraaie zinnen. Het is het leven van elke dag. Dat we klaar zouden staan om te vertrekken, niet op reis maar gereed om te vertrekken voor elkaar en naar elkaar met oog en oor voor de ander. Waakzaam als mens, zodat we het geluk, maar ook de pijn in het leven van onze naaste zien. Waakzaamheid in wat we doen, denken en zeggen, zodat we anderen niet kwetsen. Aandacht voor de natuur en voor onze aarde, zodat we ze met respect behandelen en ze niet ten gronde richten. Waakzaam zijn om een beter mens te worden. Laat niemand bij ons aankloppen en teleurgesteld weggaan, omdat wij niet opendoen. De deur van onze aandacht, van ons medeleven, van onze hulpvaardigheid, van onszelf dient altijd open te gaan, En dat alles vanuit ons geloof.
‘Ook jullie moeten voorbereid zijn, want de Mensenzoon komt op een uur waarop je het niet verwacht.’ Laat ons ook waakzaam zijn als echte christenen. Weten dat we de Heer kunnen ontmoeten wanneer we het niet verwachten: tijdens een wandeling in de stilte van de natuur, in een hartelijk gesprek, in de verzoening na een ruzie, in de liefde voor elkeen.
Op het einde van het evangelie zegt Jezus iets wat tot nadenken stemt. ‘Van iemand aan wie veel gegeven is, zal ook veel gevraagd worden; als iemand veel is toevertrouwd, zal men des te meer van hem eisen.’ Ik vermoed dat wij bij diegenen horen aan wie veel is gegeven en veel is toevertrouwd. We leven in een vermogend land en aan de welvarende kant van de wereld. We genoten een goede opvoeding, veel liefde en goed onderwijs. Het geloof werd ons zomaar meegegeven. Op elk gebied werd en wordt ons veel gegeven en toevertrouwd. Er zal ons dus ook veel worden gevraagd. Laten we daarom waakzaam zijn, zoals Jezus ons vraagt, om betere mensen en betere christenen te worden. Laten we ons leven zo uitbouwen dat die onzichtbare dingen, dat God zelf die liefde is, in ons zichtbaar mogen worden. Amen.

Monique Van Caenegem-Suys

Dit bericht is geplaatst in Onze preken. Bookmark de permalink.