12e zondag door het jaar A 2017 p

(Viering)

Wees niet bang !? (Mt. 10, 26-33)

Als we onze TV aanzetten stroomt het geweld ongevraagd onze huiskamer binnen. Dagelijks bijna worden we geconfronteerd met aanslagen, natuurrampen, oorlogen en misdaden ! Voeg daar nog de risico’s aan toe verbonden aan de verwaarlozing van ons milieu, waarvan onze kleinkinderen nog slachtoffer kunnen worden.  Allerlei gevoelens overvallen ons: verontwaardiging, afgrijzen, hoe kunnen mensen elkaar zoiets aandoen ? Medelijden met onschuldige slachtoffers, meestal weerloze vrouwen en kinderen. En dan komt heel dikwijls bij gelovige mensen de bedenking naar voor: hoe kan een goede en rechtvaardige God  zoiets toelaten…
En dan lezen we hier dat wij daarbij niet bang mogen zijn !  Dat klopt toch allemaal niet !
Hoe zit dat nu ?

We vergeten daarbij, goede vrienden, dat meerderen onder ons, door toedoen van negentiende-eeuwse kerkleiders, ons doorgegeven door de geloofsingesteldheid van onze opvoeders, met een verkeerd godsbeeld opgescheept zitten. Voor velen, ook nog behorend tot onze generatie, is God de almachtige, die het doen en laten van de mensen volledig onder controle heeft. Hij is dan de grote regisseur die ook de natuurwetten naar zijn hand kan zetten. Ik weet nog dat mijn grootmoeder, kort voor een belangrijk familiefeest, mijn jongste tante naar de Clarissen stuurde met een mandje eieren.  Die brave zusters moesten dan bidden voor goed weer ! Er stond immers in de bijbel: “Vraag en je zult verkrijgen !” En kreeg je niet wat je vroeg, dan was dat ofwel omdat je niet goed gebeden had, ofwel omdat je ergens iets op je kerfstok had !
Maar zo werkt het niet, goede vrienden, de mens is gemaakt naar het evenbeeld van God, hij  kreeg van Hem zijn verstand en zijn vrije wil, dus ook zijn verantwoordelijkheid.
Het geweld is des mensen. God mag dan wel een plan hebben met zijn schepping, maar Hij kan de gevestigde natuurwetten niet ongedaan maken, en zelfs als Hij dit zou kunnen, zou Hij dit nooit doen want de natuurlijke orde is goed in zichzelf. Het is de mens met zijn vrije wil die de zaken in de war kan schoppen.
Onlangs hoorde ik, tijdens een vergadering van onze Dominicaanse familie,  pater Marc nog zeggen: God is geen poppenkastspeler die aan de touwtjes trekt en mensen en gebeurtenissen laat springen en dansen, laat botsen en vechten, en laat verdwijnen – zoals Hij dat wil. Neen, God is geen manipulator. Hij heeft zijn schepping, het heelal, de natuur, het bestaan geschonken en vervolgens losgelaten, overgelaten aan de wetten van de evolutie. Want de kosmos heeft zijn eigen wetmatigheden en is voortdurend in evolutie van thesis over antithesis tot nieuwe synthese; en dit telkens opnieuw in een opgang tot voltooiing.  Hij delegeerde aan de mens, gaf hem, met zijn verstand en vrije wil, het vermogen om de kosmos mee te beheren. Wij zijn dus Gods partners, medescheppers, geassocieerden. “Van jullie zijn de haren op je hoofd geteld”, met andere woorden: jullie zijn vreselijk belangrijk voor Mij !

Uiteraard kan de mens, beschikkend over zijn vrije wil, deze opdracht weigeren. En in dat geval kan God niet ingrijpen. Moest Hij dat wel doen dan zou Hij onze vrijheid en verantwoordelijkheid teniet doen. Dat wil God niet want dan zou Hij met zichzelf in tegenspraak zijn. Het kan dus de verkeerde weg opgaan. Het resultaat zien wij op ons televisiescherm! Riskeren wij dan dat God onze vrijheid terug zal afnemen? Nee, want we weten dat God liefde is, en dat Hij ondanks alle menselijk falen ons blijft liefhebben. Die liefde worden wij in deze evangelielezing ook gewaar waar Jezus zijn team wil geruststellen: “Wees niet bang”.

Maar het mandaat dat we van God kregen geeft ons, naast onze vrijheid, ook een enorme verantwoordelijkheid.  Niet alleen om te ijveren voor de wereldvrede maar ook om als goede rentmeesters te waken over ons milieu.  Want, zoals paus Franciscus al schreef: “Er moet absoluut een normensysteem uitgewerkt worden met niet te overtreden grenzen en de zekerheid dat de ecosystemen beschermd worden.”
Politieke leiders die zich enerzijds willen uitgeven als de grote beschermers van de nationale economie, maar anderzijds de ecosystemen in gevaar brengen zijn dus niet alleen huichelaars, maar zij verzaken daarenboven aan hun fundamentele medeverantwoordelijkheid tegenover heel het mensdom.
En dat je de bijbel altijd moet lezen doorheen een hedendaagse bril bewijzen de mussen.
Want in de tijd van Jezus waren ze talrijk en goedkoop, maar nu worden zij ieder jaar zeldzamer en neemt hun waarde in onze ogen steeds meer toe !
Paul Caroen.

Dit bericht is geplaatst in Onze preken. Bookmark de permalink.